Komt niet vanzelf

Je zou denken dat er niet meer getraind wordt, maar dat gaat ook gewoon door. Na Brussel heb ik het een dagje rustig aan gedaan, alleen een half uurtje uitlopen. Woensdag na lange tijd weer eens naar de baan gegaan. Daar was het ook niet al te druk, bij ons clubje lopers. We hadden deze avond 20x200meter te doen met 200m dribbelen. Of dat een beetje zou lukken voor mij was even afwachten. Het inlopen voelde goed, de oefeningen met drie versnellingen gingen lekker. Het was wel opletten op de baan, veel speelse jochies die nogal eens onverwacht in de weg lopen. Vooral met zo'n versnelling, hoe hard zou dat gaan? Moeilijk meten, maar ik heb ooit eens een 800meter gelopen met een snelheid van 23 per uur. In een sprint kan ik boven de 30 per uur, dus een botsing wil ik liever vermijden.
Maar goed, 200tjes dus. Nou, viel niet tegen. Het was lang geleden dat ik deze training nog eens had gedaan, maar ze gingen tussen de 36 en uiteindelijk naar de 31 seconde. Proberen om onder de 30 seconden te lopen heb ik maar niet geprobeerd. Gelukkig, want vandaag voelde ik wel dat het iets te zot was geweest. Ik plan dan maar een rustdag in en morgen weer aan de bak met een duurloop van 18km in 4'20'' per km. Zaterdag, ook lang geleden, een piramide 2-4-6-8-1000-1000-8-6-4 en 200 meter, tempo 3'26'' per km. Zondag, om het af te leren, 8x1000meter in 3'40''. Die laatste zal wel in de Clingse bossen plaatsvinden.
Ik heb nu weekend, maandag en vrijdag vrij, een lekkere korte week. Ik wil niemand jaloers maken ofzo, maar toch...

Het valse loeder dat 20km van Brussel heet..

Is het inderdaad de opwarming van de aarde? Elke keer lijkt het wel warmer te zijn bij deze loop. Het was, ter vergelijking, zowat als bij Roosendaals halve marathon vorig jaar. Die d'r bij waren weten wat het was. Maar ik weet nou wel wat een verschrikkelijk parcours het is in Brussel. Vooral dat valse, rotvalse plat! Wat heb ik de ronde verwenst. Al na 5 minuten lopen een gortdroge bek. Elke waterpost heb ik gebruikt, wat ik normaal niet doe, niet hoeft te doen. Heb zoveel mogelijk gedronken, en dan nog...
Maar het talrijke publiek onderweg, meer dan vorig jaar. Dat is dan wel een opsteker. Ik kon gelukkig wel goed starten, gelijk het tempo erin. Maar enkele onsympathieke lopers hadden besloten om ná de start in te stappen. Dus niet in het startvak te staan, maar in het park waar je eerst neutraal doorheen gaat voordat je bij de registratiematten bent. Eén zo'n stomme koker sprong vlak vóór mijn neus tussen het peloton. "Godverd.., stom kalf'", denk ik normaal gesproken, maar nu roep ik het uit. De volgende die me dat nog flikt krijgt een peut op zijn neus, oorzaak: adrenaline!! Verder alles goed.
Dus verder kan ik er kort over zijn, het was zwaar, zwaar, zwaar. Ik haal er wat in, word ingehaald, inhalers die ik niet meer inhaal, ingehaalden die inhalen, inhalen op inhalers, en dat was dus de hele wedstrijd. 28000 Deelnemers, en ik liep eigenlijk alleen. Ieder zijn eigen tempo, de een wat sterker met klimmen, de ander met afdalen, of bochten nemen, of wat dan ook..
Ik was heel blij eindelijk de finish te hebben bereikt met nog een snelle laatste twee kilometer. Een toeschouwer telde de deelnemers voor ons, zolang dat voor hem nog te doen was, natuurlijk. Ik zat daar ruim bij de eerste 100, dat doet het vlammetje opwakkeren. Vandaar de laatste harde kilometers, ik wou mijn positie veilig stellen. Ik heb er toch nog een stuk of 15 gepasseerd, hoewel het nu wel een beetje pijn begon te doen. Maar ik merkte wel, dat hoe harder je gaat, je iets minder ellendig voelt, zolang het nog vol te houden is. Lang genoeg om de finish in een flink tempo te passeren. Als ik mijn tempo moet schatten, zeker een end boven de 18 per uur in de laatste kilometer. Dit deel van het parcours ligt dan ook vlak, heel veel publiek en ik liep een behoorlijk stuk helemaal solo. Het evenaren van mijn tijd van vorig jaar 1h14'12", was wel het minste wat haalbaar was. Het is 1h13'29" geworden, een 85ste plaats totaal. Bij de eerste 100, wat ik ook wilde, is hiermee bereikt. Zeer tevreden, maar ook zeer kapot van de wedstrijd. Maar dan heb ik mijn best wel gedaan, op naar de Trappist. Alez, á Bruxelles c'est un Leffe brune, zenne!!
Ook nog, ik liep voor Studio Brussel. Hadden achteraf nog een presentje. Een 5cd-box en wat Jupilers. Toch leuk.

Verandering van spijs..

..doet de boel opflakkeren. Carla had wel zin om in Biervliet mee te lopen. Men had daar na jaren de loopwedstrijd weer geïntroduceerd. Een groepje 'Start to run' ners vond dat deze wedstrijd terug moest komen in de straatjes van Biervliet. En ze hadden gelijk, wat een enthousiasme, een boel vrijwilligers, veel publiek en een schitterende ronde zo door de stad. Stad, ja, want Biervliet heeft stadsrechten.

De loop, omdat Carla daar de 5k wou lopen, kon ik wel een rode, zware training vervangen door hier de 10k te lopen. Niet volgens de regels, maar ik had de zin. Ik wist niet of ik concurrentie kon verwachten, hopelijk wel. Het tempo gaat dan vanzelf omhoog. Bekende en ook onbekende gezichten op voorhand. Dan weet je nog niks, hé. Er kan iemand uit onverwachte hoek te voorschijn komen, zoals een vakantieganger. Ook Kris Derveaux was er, en hij liep als vanouds de middenafstand. Kris is iemand waarmee ik samen kan oplopen, ik probeer dan de afstand die hij loopt te volgen. Omdat het in Biervliet het parcours uit 1, 2 of 4 rondjes van 2,5k bestond, was het dus zaak om de volle 5k van Kris bij hem te blijven, proberen althans. Na de start, al gelijk wat scherpe bochten en gedoe, wat kleine mannen die veel te hard startten op de 2,5k en die dreigden in de weg te lopen, dus gelijk in vol tempo ertegenaan. Na een meter of 200 moesten we gelijk een smal kerkepad volgen, Kris en ikzelf liepen gelukkig op kop om dit pad in te draaien. Zo was het vervolg over de gehele ronde, veel zeer korte bochten in het parcours. Een fikse helling op de 'molenberg', 4x dus voor mij. Nog een helling in het centrum en in totaal 64 bochten te nemen in een enigzins benauwde atmosfeer.

Dus liep ik samen met Kris, dan toch voor anderhalve ronde. Of Kris had z'n dag niet, of dit vele bochtenwerk lag hem niet, of ik ben gewoon een stuk sneller geworden (gun mij dat laatste nou, dan ben ik zo blij!), maar Kris kon niet langer volgen. Kon ik de finish na 5k passeren in 16'40", Kris kwam net boven de 17 minuten binnen. Ik besloot het nu wat rustiger aan te doen, de volgende op de 10k zat schijnbaar op ruime afstand achter mij. Maar na bijna de derde te hebben gelopen, kreeg ik mijn zus Ingrid in beeld die bijna ging finishen voor de 5k. Jaaaa, dat kon ik niet laten, natuurlijk, haar nog even te dubbelen. Dus het tempo, hop, fiks naar boven en ja hoor, ze had het zitten. Op een 300 meter voor het einde passeerde ik haar. Ik ging de laastste ronde in. Het tempo lag hoog, maar ik wou nu wel eens volledig uitgeteld over de streep struikelen. Bijten dan maar, op niks meer letten, alles in de uitverkoop. Die gemene bochten, bekant stilstaan en dan weer aanzetten. Maakt niet uit, volgas erop! Gekreun, gezucht en verwensend die laatste 2,5k voldoen. Pijn! Dat zit tussen de oren, rusten kan na de finish voldoende. De stappen tellen om de gedachten te verzetten, dat helpt. Maar zeker de aanmoedigingen van het publiek, die tellen driedubbel. Na een stuk door een park, komt het einde in zicht. Maar op het einde is nog de 'molenberg', toch een behoorlijk kwaad stukje helling. Ja, molens dienen op een heuvel te staan, vangen ze meer wind. Maar nu dat pad voor de vierde nog eens te nemen! Nog een bocht en dan de finish, veel toejuichingen, schitterend. Dat verwacht je toch niet, op zo'n boerenloopje? Wat een mooie afsluiting, gelopen in 33'45" op een 10k. Altijd met een korrel zout, deze afstanden. Maar waarachtig, op tientallen meters na klopt de afstand!

Dat ik daar zeer tevreden mee ben, ja, vanzelf. Geen eenvoudig parcours. maar volgend jaar weer. Gewoon vanwege de gezelligheid vooraf, tijdens en natuurlijk zeker achteraf de wedstrijd. Een dikke pluim voor degene die deze loop voor elkaar hebben gekregen. Wordt het een trend om in Zeeuws-Vlaanderen zulke geweldige lopen te organiseren? Die waren er al, maar het is te hopen dat de marathon er voor heeft bijgedragen dat deze lopen wat talrijker bezocht gaan worden. Kijk al uit naar de volgende.

Laat het woord eens over..

Een reactie (verslag) van Rik op één van mijn vorige verhaaltjes:

decowboy zei...
Stelling 1 heeft wel wat, als je sommige lopers over de meet zag gaan. Man man man,waar ben je mee bezig denk ik dan. Je grens opzoeken is goed,maar er overheen gaan?!?!stelling 2 heeft mijn voorkeur, daar de meeste wel wisten waar ze mee bezig waren. Ik mocht mee fietsen met het spoedklus team en dacht daarmee te kunnen gaan genieten van spannende duels met de concurrentie???? Na de start{na 100 mtr!!]reed ik dan bij Sjaak, die alleen liep met al een 20 mtr voorsprong op de rest. Na 3 km was de voorsprong 1.30 min, spannend hoor. In Heikant opteerde Patrick om samen een pint te gaan drinken[voorsprong inmiddels 5 min]hebben dat niet gedaan, hebben koffie genomen. Overal onderweg grote aanmoedigingen gehad, gewoon geweldig. Ikzelf mag sinds deze week weer gaan lopen van mijn behandelende kraker[mooi woord trouwens], volgend jaar sta ik dus in Hulst aan de start, streeftijd? 2uur en 29 min. Let wel, op de fiets als begeleider van spoedklus 1. Alle lopers van de marathon, van harte gefeliciteerd. Mocht het lopen niet lukken bij mij, dan blijf ik wel fietsen en paardje rijden, met een goeie havanna in mijn bek[te paard he]. Sportieve groeten van de cowboy[klusbroere van edwin].

Zot zeg

Het lijkt wel of ik voor een marathon moet trainen, mijn schema, tjeemie! Vandaag eigenlijk zowat begonnen met de nieuwe tempo's. Duurloop, 22km in 13,8 per uur. Maar Carla fietste mee, dus dat scheelt een slok op een borrel. Heb ook nog een stuk over hét parcours gelopen en kreeg in de St Janstraat in St Jansteen de vraag van een persoon naar mijn hoofd geslingerd waar ik zaterdag was! Druk bezig, maar niet met 42km lopen, dus.

Ik wou trouwens bij deze Sjaak, Patrick, Marco en mijn broer Rik en zijn vrouw Ada bedanken voor deze mooie dag. Was leuk om als team samen te werken en hebben uiteindelijk mooi de eerste plaats behaald bij de aflossingmarathon. Stiekem hadden we gehoopt onder de 2u30 te geraken, maar het zal voor de volgende keer zijn. Volgens mij was het sowieso een geslaagde loop, en zeker voor Marlon en zijn team, om voor de eerste maal op deze manier een marathon te organiseren, petje af!! Er zijn schijnbaar ook nogal wat PR's gesneuveld, proficiat met deze. Ik zelf heb ook genoten van mijn deel van het parcours, hoewel ik ook wel zwarte sneeuw zag op het laatst. Alleen jammer dat sommige toeschouwers dachten dat ik de eerste loper van de marathon was, was het maar waar!

marathonidee

Stelling I:
Terwijl de marathondeelnemers van de Z/Vl. marathon vandaag natuurlijk met hun luie donder de hele dag op de bank hangen, ben ik weer aan de bak gegaan met een uurtje uit te lopen. Dit omdat ík wel een prestatie heb geleverd. Terecht dat men mij vroeg hoe ik het had gedaan. 10,5km in ongeveer 35'30" gelopen, bij benadering. Ik had niet goed afgeklokt, op deze afstand heb je geen tijd voor beuzelarijen. Vind ik een marathon ondergeschikt aan een snelle loop? Ja, want een marathon is niets dan blik op oneindig en zien waar het schip strand, terwijl bij een 10km tactisch en goed verdelen van je kracht het uiterste vergt. Marathonlopers hebben na de wedstrijd zogenaamd het excuus om goed uit te rusten, en een hele tijd niks te doen. Voor alleen maar 42km lopen. En dan de organisatoren van deze waanzin, ze lopen zich weken lang het vuur uit hun sloffen om dan zelf op de dag des oordeels met leedvermaak de gekken totaal afgedroogd te zien finishen, om hun een 'schitterend' loopfestijn te bezorgen, net als de vele vrijwilligers die in het barre weer hun schaarse vrije tijd opofferden om wat te gaan verkleumen aan de kant van de weg. Maak een einde aan deze idiotisme!!!!

Stelling II:
Terwijl de marathondeelnemers van de Z/Vl marathon genieten van hun welverdiende rust, heb ik nog een uurtje uitgelopen. Dit omdat ik samen met het spoedklusteam de estafettemarathon heb gelopen. Na de finish werd mij gevraagd, ook door marathonlopers, hoe we het er hadden afgebracht. Ik was enigzins verbaasd, ik vroeg daarom ook direct terug hoe ze zelf de marathon hadden volbracht. Vind ik onze prestatie ondergeschikt aan het volbrengen van een marathon? Ja, want deze jongens en meisjes hebben solo dezelfde route gelopen die wij met z'n vieren hebben afgelegd, terwijl wij na een ± 10km weer in de auto konden plaatsnemen. Terecht dat deze helden, marathonlopers, het er nu van nemen, en een tijdje op non-active gaan om bij te komen. Het is niet niks, 42km hardlopen! En dan de organisatoren van dit evenement, ze lopen zich weken lang het vuur uit hun sloffen om dan zelf op deze fantastische dag met plezier de zichzelf overtreffende gelukkige lopers te zien finishen, om hun een schitterend loopfestijn te bezorgen, net als de vele vrijwilligers die deze mooie (af en toe regen) dag hun dankbare taak uitvoerden aan de kant van de weg. Volgend jaar weer!!!!

Tja, voor welke stelling ga ik? Of ik maak nu vrienden of vijanden, maar ik hoop dat je weet met welke stelling ik mee ga!

W.O.Z.

Ons huis was tijdelijk een stuk meer waard, wonen aan het water is toch een luxe...