 |
Voor meer foto's van de loop :Mijn album |
zaterdag 2 februari 2013
zondag 27 januari 2013
Planning
Valt niet mee, hoe moet je je trainingen invullen met deze winterse omstandigheden. Ligt er geen sneeuw meer, blijft het aan één stuk door de regen uit de hemel vallen bij amper 2 graden Celsius. Dat trekt me ook niet om dan buiten te vertoeven. Het was deze week toch al uitwijken naar andere locaties om enigszins in beweging te blijven. Maandag dan maar de Clingse bossen opgezocht om na een opwarming van 5 km glijden door de sneeuw toch maar de spikes onder te binden die ik verstandig genoeg had meegenomen. Nu dacht ik het gemakkelijk te krijgen met die lichtgewicht gespijkerde schoenen en zou wel eens even mijn 1000tjes eenvoudig uit voeren.
Kwam anders uit, het viel me behoorlijk zwaar überhaupt in de buurt van mijn richttijd van 3'36'' te blijven. Die sneeuw, het bochtenwerk, de temperatuur,niet helemaal egaal liggende paden maakten het me niet gemakkelijk. Ik had er 8 van 1000 te doen, maar bij de derde 1000 vond ik dat als ik 5x deze afstand zou hebben gedaan het wel genoeg vond. Na de 5de 1000 vond ik het flauw om de training niet af te maken zoals in het schema staat, en ik weet dat ik er spijt van krijg als ik nu stop. Dus zo goed en zo kwaad als het kon heb ik, tot mijn volle tevredenheid, de gehele training afgewerkt.
Dinsdag niet meer dan een uurtje lopen. En met een strakblauwe lucht, een mooie vuurrode ondergaande zon die de besneeuwde polders met opkomende mistflarden in een roodroze omgeving omtoverde was het zeker geen straf om over de, weliswaar spiegelglad gereden wegen, mijn looptempo hier op aan te passen. Ik geef toe, ondanks dat ik de pest heb aan kou en sneeuw, heb ik behoorlijk genoten van deze winterse, doodstille omgeving.
Woensdag zonder tegenzin de clubtraining uitgevoerd. Omdat de baan niet beloopbaar is, dan maar op straat getraind met minutenloopjes. Koud, maar droog en nagenoeg windstil had ik het hier ook naar mijn zin. Ik ga die koude temperaturen nog fijn vinden!!
Nu het weekend is steekt het weer me tegen, met zaterdag al die sneeuw dacht ik er over om misschien van start te gaan bij de cross in Westdorpe in plaats van mijn geplande training uit te voeren. Maar omdat ik me niet tevoren had ingeschreven zou ik maar eventjes €6,00 moeten betalen. Dat is het dubbele van een voorinschrijving. Niet zo vreemd dat er weinig respons komt van 'niet club leden'. Over het algemeen lijkt me deze groep lopers niet het type van voorinschrijvingen. En om dan 100% méér te betalen op de dag zelf, vind ik niet reëel. Daarom er maar een rustdag van gemaakt, hoewel me dat ook tegensteekt als ik wel te trainen had.
Ik hoop deze week nog iets te doen, het is nu zondagochtend. De voorspellingen lijken goed voor de middag, want voor mijn gemoedsrust moet ik nog wel iets doen!
Nog één week voor Cadzand, heb niet veel tijd meer...
Kwam anders uit, het viel me behoorlijk zwaar überhaupt in de buurt van mijn richttijd van 3'36'' te blijven. Die sneeuw, het bochtenwerk, de temperatuur,niet helemaal egaal liggende paden maakten het me niet gemakkelijk. Ik had er 8 van 1000 te doen, maar bij de derde 1000 vond ik dat als ik 5x deze afstand zou hebben gedaan het wel genoeg vond. Na de 5de 1000 vond ik het flauw om de training niet af te maken zoals in het schema staat, en ik weet dat ik er spijt van krijg als ik nu stop. Dus zo goed en zo kwaad als het kon heb ik, tot mijn volle tevredenheid, de gehele training afgewerkt.
Dinsdag niet meer dan een uurtje lopen. En met een strakblauwe lucht, een mooie vuurrode ondergaande zon die de besneeuwde polders met opkomende mistflarden in een roodroze omgeving omtoverde was het zeker geen straf om over de, weliswaar spiegelglad gereden wegen, mijn looptempo hier op aan te passen. Ik geef toe, ondanks dat ik de pest heb aan kou en sneeuw, heb ik behoorlijk genoten van deze winterse, doodstille omgeving.
Woensdag zonder tegenzin de clubtraining uitgevoerd. Omdat de baan niet beloopbaar is, dan maar op straat getraind met minutenloopjes. Koud, maar droog en nagenoeg windstil had ik het hier ook naar mijn zin. Ik ga die koude temperaturen nog fijn vinden!!
Nu het weekend is steekt het weer me tegen, met zaterdag al die sneeuw dacht ik er over om misschien van start te gaan bij de cross in Westdorpe in plaats van mijn geplande training uit te voeren. Maar omdat ik me niet tevoren had ingeschreven zou ik maar eventjes €6,00 moeten betalen. Dat is het dubbele van een voorinschrijving. Niet zo vreemd dat er weinig respons komt van 'niet club leden'. Over het algemeen lijkt me deze groep lopers niet het type van voorinschrijvingen. En om dan 100% méér te betalen op de dag zelf, vind ik niet reëel. Daarom er maar een rustdag van gemaakt, hoewel me dat ook tegensteekt als ik wel te trainen had.
Ik hoop deze week nog iets te doen, het is nu zondagochtend. De voorspellingen lijken goed voor de middag, want voor mijn gemoedsrust moet ik nog wel iets doen!
Nog één week voor Cadzand, heb niet veel tijd meer...
zondag 20 januari 2013
Gedachtegang en twijfels
Vol zelfvertrouwen stond ik aan de start voor de alternatieve Eugene Vink memorial loop in Westdorpe. In tegenstelling tot voorgaande edities werd deze keer gekozen rondjes in het dorp te lopen. Dit omdat het rond de polders van Westdorpe eenvoudig niet te lopen was vanwege de aangereden sneeuw. Dat spijt me wel, de ronde van bijna 15 km ligt me wel, en zou voor mijn voorbereiding van Cadzand me beter uitkomen.
Die rotsneeuw ook, ik heb deze week voor de aardigheid eens uitgezocht of die witte bagger ook maar enigszins van nut zou kunnen zijn. Ik heb het niet kunnen ontdekken. Het enige wat ik kan bedenken dat het in bepaalde extreem koude gebieden bescherming zou kunnen bieden aan de vegetatie. Nederland behoort niet tot zo'n gebied waarbij die sneeuw nut kan hebben aan dit isolerend effect van Moeders natuur vreemde kronkel. Sneeuw, de eerste vuiligheid die alleen maar tot last is. Komt nog bij dat er regelmatig aan me gevraagd word of ik al veel mooie foto's gemaakt heb van die besneeuwde taferelen.
Natuurlijk niet!!! Ik ga niet een beetje van die fucking kalenderfoto's maken!!! Zolang de smeerlapperij nog op straat ligt, houd ik mijn camera nog in het vet.
Terug naar de topic, het hardlopen. Of wat er voor door kon gaan. er waren één, twee of vier ronden te lopen. Uiteraard koos ik de langste afstand. Na een voortvarende start met de eerste kilometer in 3'09'' begon ik wat in te binden. Niet dat dit vrijwillig gebeurde, het moest gewoon. Nu was die kilometer ook wel vrij snel, ik had liever nog iets langer dat tempo willen aanhouden. Toch was de 10'40'' nog niet zo tegenvallend voor de eerste ronde van 3200 meter. Daarna kwam de klad erin, met zelfs de 6de en 7de ronde enkele seconden boven 3'40''. En dat, nadat ik me al had verbaasd over het gemak dat Sander Verminck mij zo gemakkelijk was gepasseerd al in de eerste kilometers. Samen met een voor mijn onbekende loper sloten zij de eerste ronde af, net voor Frederic de Backer die de kortste afstand liep.
Na die te trage kilometers kwam ik tot de conclusie dat dit zo niet langer kon, ik had het plan maandag nieuwe schoenen te bestellen maar ga dit nog even tot na de halve marathon uitstellen. Mocht dat ook zo abominabel slecht gaan, dan vraag ik me af het nog wel zin heeft lichtgewicht schoeisel aan te schaffen. Wat gebeurt er met me dat het me niet meer zo goed afgaat tijdens de wedstrijden? Terwijl de trainingen anders doen vermoeden, deze zijn pittiger geworden dan pakweg...vijf jaar geleden. En ik heb minder moeite dan toen mijn trainingen af te werken. Sterker, regelmatig voer ik mijn intervals uit langs de Staats Spaanse Linies bij fort St.Jacob dat ook gepasseerd word tijdens de Z.Vl. Marathon. Een rondje van ongeveer 550 meter dat glooiend verloopt. Dus maak ik het voor mezelf ook niet gemakkelijker deze dáár uit te voeren.
Dus wat me nu zo trager maakt, dat maalde door mijn kop tijdens de loop. Ik kreeg wel na die aanfluitende beide kilometers mijn adem enigszins terug en liep weer ruim onder 3'40''. Ik kwam zelfs tegen de drie en een halve minuut te lopen naar het einde toe, ook wel omdat er voor mij positieve informatie vanaf de zijkant en tegemoetkomende lopers werd meegedeeld betreffende de verwikkelingen aan het front. Vanwege de veel gedubbelde lopers was ik zelf het zicht kwijt wat er voor mij gebeurde, maar het bleek dat Sander blijkbaar teveel hooi op de vork had genomen en nu moest boeten voor deze over-geestdrift. Tijdens de laatste ronde, bij de beklimming van de helling van de Sas van Gent brug kreeg ik in de gaten dat de voorsprong van beide lopers nog niet zó schokkend groot was. Als eerste liep nu de 'onbekende', Sander was ik al behoorlijk genaderd. Normaal gesproken was het gat veel te groot om op deze nog te lopen korte afstand te overbruggen. Toch ging ik ervoor, en kon op een kleine 500 meter vóór het einde aansluiten bij Sander. Ik besloot eventjes me achter Sander te verbergen vanwege de stevige wind, en vanwege het feit ik wel veel uit de kast moet hebben halen Sander te achterhalen. De laatste 200 meter heb ik dan met een sprint Sander achter me gelaten om dan nog als tweede te finishen. Afstand was 12,75 km gelopen in 45'20".
Dat dit niet echt indrukwekkend, en voor mezelf zelfs teleurstellend was hoef ik niet uit te leggen. Ik had mezelf sneller ingeschat in plaats van een gemiddelde van 16,9 per uur.
Maar goed, ik moet ook nu nog niet pieken, dat moet pas over twee weken, wist Carla me te vertellen. Oké, maar voor het zelfvertrouwen zou het wel fijn zijn geweest dat ik de loop wat vlotter had afgelegd. Ik heb zelf geen idee wat er tegen is gegaan, maar laat ik hopen Cadzand beter te verwerken. De kans zal wel groter zijn bij een aangenamer temperatuur te lopen. Deze winter zal toch niet zolang aanhouden, zeker?
Die rotsneeuw ook, ik heb deze week voor de aardigheid eens uitgezocht of die witte bagger ook maar enigszins van nut zou kunnen zijn. Ik heb het niet kunnen ontdekken. Het enige wat ik kan bedenken dat het in bepaalde extreem koude gebieden bescherming zou kunnen bieden aan de vegetatie. Nederland behoort niet tot zo'n gebied waarbij die sneeuw nut kan hebben aan dit isolerend effect van Moeders natuur vreemde kronkel. Sneeuw, de eerste vuiligheid die alleen maar tot last is. Komt nog bij dat er regelmatig aan me gevraagd word of ik al veel mooie foto's gemaakt heb van die besneeuwde taferelen.
Natuurlijk niet!!! Ik ga niet een beetje van die fucking kalenderfoto's maken!!! Zolang de smeerlapperij nog op straat ligt, houd ik mijn camera nog in het vet.
Terug naar de topic, het hardlopen. Of wat er voor door kon gaan. er waren één, twee of vier ronden te lopen. Uiteraard koos ik de langste afstand. Na een voortvarende start met de eerste kilometer in 3'09'' begon ik wat in te binden. Niet dat dit vrijwillig gebeurde, het moest gewoon. Nu was die kilometer ook wel vrij snel, ik had liever nog iets langer dat tempo willen aanhouden. Toch was de 10'40'' nog niet zo tegenvallend voor de eerste ronde van 3200 meter. Daarna kwam de klad erin, met zelfs de 6de en 7de ronde enkele seconden boven 3'40''. En dat, nadat ik me al had verbaasd over het gemak dat Sander Verminck mij zo gemakkelijk was gepasseerd al in de eerste kilometers. Samen met een voor mijn onbekende loper sloten zij de eerste ronde af, net voor Frederic de Backer die de kortste afstand liep.
Na die te trage kilometers kwam ik tot de conclusie dat dit zo niet langer kon, ik had het plan maandag nieuwe schoenen te bestellen maar ga dit nog even tot na de halve marathon uitstellen. Mocht dat ook zo abominabel slecht gaan, dan vraag ik me af het nog wel zin heeft lichtgewicht schoeisel aan te schaffen. Wat gebeurt er met me dat het me niet meer zo goed afgaat tijdens de wedstrijden? Terwijl de trainingen anders doen vermoeden, deze zijn pittiger geworden dan pakweg...vijf jaar geleden. En ik heb minder moeite dan toen mijn trainingen af te werken. Sterker, regelmatig voer ik mijn intervals uit langs de Staats Spaanse Linies bij fort St.Jacob dat ook gepasseerd word tijdens de Z.Vl. Marathon. Een rondje van ongeveer 550 meter dat glooiend verloopt. Dus maak ik het voor mezelf ook niet gemakkelijker deze dáár uit te voeren.
Dus wat me nu zo trager maakt, dat maalde door mijn kop tijdens de loop. Ik kreeg wel na die aanfluitende beide kilometers mijn adem enigszins terug en liep weer ruim onder 3'40''. Ik kwam zelfs tegen de drie en een halve minuut te lopen naar het einde toe, ook wel omdat er voor mij positieve informatie vanaf de zijkant en tegemoetkomende lopers werd meegedeeld betreffende de verwikkelingen aan het front. Vanwege de veel gedubbelde lopers was ik zelf het zicht kwijt wat er voor mij gebeurde, maar het bleek dat Sander blijkbaar teveel hooi op de vork had genomen en nu moest boeten voor deze over-geestdrift. Tijdens de laatste ronde, bij de beklimming van de helling van de Sas van Gent brug kreeg ik in de gaten dat de voorsprong van beide lopers nog niet zó schokkend groot was. Als eerste liep nu de 'onbekende', Sander was ik al behoorlijk genaderd. Normaal gesproken was het gat veel te groot om op deze nog te lopen korte afstand te overbruggen. Toch ging ik ervoor, en kon op een kleine 500 meter vóór het einde aansluiten bij Sander. Ik besloot eventjes me achter Sander te verbergen vanwege de stevige wind, en vanwege het feit ik wel veel uit de kast moet hebben halen Sander te achterhalen. De laatste 200 meter heb ik dan met een sprint Sander achter me gelaten om dan nog als tweede te finishen. Afstand was 12,75 km gelopen in 45'20".
Dat dit niet echt indrukwekkend, en voor mezelf zelfs teleurstellend was hoef ik niet uit te leggen. Ik had mezelf sneller ingeschat in plaats van een gemiddelde van 16,9 per uur.
Maar goed, ik moet ook nu nog niet pieken, dat moet pas over twee weken, wist Carla me te vertellen. Oké, maar voor het zelfvertrouwen zou het wel fijn zijn geweest dat ik de loop wat vlotter had afgelegd. Ik heb zelf geen idee wat er tegen is gegaan, maar laat ik hopen Cadzand beter te verwerken. De kans zal wel groter zijn bij een aangenamer temperatuur te lopen. Deze winter zal toch niet zolang aanhouden, zeker?
maandag 14 januari 2013
Uitlaatklep
Het wordt zo langzamerhand tijd dat ik nog eens een wedstrijd voor het 'echt' ga meelopen. In Heikant en St.Jansteen was ik wel aanwezig, maar liep mee om mee te lopen. Had ik in Heikant nog het fatsoen mezelf in te schrijven, bij de Steense rattenloop liep ik illegaal met Carla mee op de 6km. Dat had wel zijn redenen. In Heikant had ik al een stevige warming up te pakken, een duurloop in wisseltempo. Eerste kilometer in 4'40'', de volgende in 3'40'', en zo om en om 15km volmakend kwam ik nog op tijd in Heikant om me in te schrijven voor de 12km. Daar liep ik de eerste kilometers mee met Carla's nichtje op de 3km, om daarna een inhaalslag te maken waarbij ik dan niet verder kwam dan een 54ste plaats (of zoiets). De rattenloop was weer net een ander verhaal, na ongeveer 6,5km begon ik aan mijn intervaltraining richting Koewacht, 2000, 1500, 1000 en 2x 500meter in oplopend tempo tot 18 per uur. Maar met al die wedstrijdmeeloopervaringen begint het nu wel aardig te jeuken om zelf ook nog eens voluit te gaan. En zoals de trainingen me de laatste tijd goed afgaan, denk ik toch wel dat ik de winst in de twee genoemde lopen heb laten liggen. Toch tevreden dat ik niet tot de verleiding ben gekomen, een goed voornemen voor dit jaar is me strikt aan mijn schema te houden. Dat is in het verleden wel eens anders geweest.
Heb ik op zondag aan de kust nog 22 km afgerammeld. Met de vooruitzicht hier over een paar weken uit te komen leek me dat wel een goed idee. Ondanks een onbewolkte hemel was het met rond het vriespunt toch nog bitter koud. Neem daar de stevige noordoostenwind bij, nam ik me voor de voorgeschreven 4'21"/km te laten wat het was. Het mocht wat bedeesder voor deze keer. Dat ik uiteindelijk niet aan de richttijd kwam is wel duidelijk, ik had de 22 km met gemiddeld 4'18"/km gelopen! Een teken voor me dat ik klaar ben een goede halve marathon te lopen. Nu heeft té snel lopen bij een training eigenlijk geen meerwaarde, zeker niet bij een duurloop, maar het geeft me wel zelfvertrouwen. Zeker omdat ik na 1h34 en een halve minuut lopen me nog behoorlijk goed voelde. Ben ik dan toch een duurloper?
Nu, deze week word het wat rustiger. Voor aanstaande zaterdag staat de loop in Westdorpe wel op de agenda. Ik hoop op tegenstand, net genoeg om te kunnen strijden. En ik hoop op wat mindere weersomstandigheden. Ná de afgelopen edities van Cadzands halve zou dat ook een goede voorbereiding zijn.
Heb ik op zondag aan de kust nog 22 km afgerammeld. Met de vooruitzicht hier over een paar weken uit te komen leek me dat wel een goed idee. Ondanks een onbewolkte hemel was het met rond het vriespunt toch nog bitter koud. Neem daar de stevige noordoostenwind bij, nam ik me voor de voorgeschreven 4'21"/km te laten wat het was. Het mocht wat bedeesder voor deze keer. Dat ik uiteindelijk niet aan de richttijd kwam is wel duidelijk, ik had de 22 km met gemiddeld 4'18"/km gelopen! Een teken voor me dat ik klaar ben een goede halve marathon te lopen. Nu heeft té snel lopen bij een training eigenlijk geen meerwaarde, zeker niet bij een duurloop, maar het geeft me wel zelfvertrouwen. Zeker omdat ik na 1h34 en een halve minuut lopen me nog behoorlijk goed voelde. Ben ik dan toch een duurloper?
zondag 30 december 2012
Eindejaarsloop Axel
Dat ik er niet aan te pas kwam om mezelf ook maar in de buurt van een overwinning te loodsen, stond voor mij al vast. Bij het inlopen kwam ik Matti Buysse al tegen, dus dat was al een plaats achteruit. Ik weet toevallig al dat Matti de laatste tijd zeer sterk bezig is, dus tel uit je winst. Dan stond er een voor mij, en ook voor vele andere, er een wel zeer snel uitziende atleet aan de start. Matti bracht uitkomst, deze jongen loopt inderdaad zeer snel. Dat hij het hier vooral tegen de klok zou moeten opnemen kwam al snel uit. Alleen Matti was in staat in het spoor te blijven, zolang ik het kon volgen. Dankzij de vele bochten door het Axelse bos waren ze al snel uit het zicht verdwenen. Zelf had ik nu te maken met Kevin Knudde voor de respectievelijke derde of vierde plaats. Ik had al een lange tijd hoop op een goede afloop, immers, na halfweg de koers ging het tempo er drastisch uit bij Kevin die voornamelijk het kopwerk op zich nam. Ik had niet de behoefte een versnelling uit te voeren, ik vond het zo wel goed. Met in mijn achterhoofd de gedachte deze week al een wedstrijd gelopen te hebben vond ik hetgeen waar ik nu mee bezig was eigenlijk teveel van het goede. Daarbij komt nog dat deze loop ook niet in mijn schema staat. Er is een tijd geweest dat ik me daar niet veel van aantrok, maar ik bemerkte toch wel enige wroeging met deze deelname. Verstand zou ook met de jaren komen, zou dat er mee te maken hebben?
Nu, die derde plaats kon ik ook wel uit mijn gedachten zetten. Bij het ingaan van de laatste ronde (van de 6), plaatste Kevin een versnelling die teveel voor me was. Ik had alle tegenstand overboord gegooid, als ik zou proberen mee te gaan moet ik veel te hard forceren. Het ging ook niet om de eerste plaats en laten we eerlijk zijn, ondanks de aanmoedigingen van mijn broer Stanny, had ik helemaal niks meer te vertellen. Ik heb zo het idee, dat als ik te lang in een bepaald tempo loop het moeilijk voor me word dat tempo drastisch op te voeren. Dit ondanks ik regelmatig trainingen doe waarbij de tempo wisselingen niet mis zijn! Zoals een duurloop met de ene kilometer in 4'40"/km, de volgende in 3'40"/km en zo afwisselend 15km lang.
Dus...niet meer dan alweer een vierde plaats...en de kans om de laatste kilometers rustig uit te lopen. Wel goed oplettend niet gepasseerd te worden, dat nog niet zo eenvoudig is door de gedubbelde lopers die het zicht achter me ontnemen. Normaal zou ik deze middag een duurloop van 15km hebben uitgevoerd. Nu kom ik aan 8800 meter, wat 9600 meter zou moeten zijn volgens de uitslag, maar dan zou ik ruim boven de 16 per uur gelopen hebben, echt niet!!
Dus vandaag moet er nog wel iets bij, nog eventjes een stuk uitlopen is nooit een straf.
De les die ik heb gehad, laat ik me nou eens aan mijn schema houden. Tenslotte heb ik er toch niet zo'n fijn gevoel van overgehouden door buiten de pot te pissen. Ik verkies zelf door een schema te volgen, mijn voornemen voor het nieuwe jaar is dat dan ook daadwerkelijk uit te voeren. Dit naast mijn voornemen in het nieuwe jaar mijn loopkilometers goed op te voeren!!!
1 Januari....rustdag!!!!! Dat begint al goed!!!!!
Nu, die derde plaats kon ik ook wel uit mijn gedachten zetten. Bij het ingaan van de laatste ronde (van de 6), plaatste Kevin een versnelling die teveel voor me was. Ik had alle tegenstand overboord gegooid, als ik zou proberen mee te gaan moet ik veel te hard forceren. Het ging ook niet om de eerste plaats en laten we eerlijk zijn, ondanks de aanmoedigingen van mijn broer Stanny, had ik helemaal niks meer te vertellen. Ik heb zo het idee, dat als ik te lang in een bepaald tempo loop het moeilijk voor me word dat tempo drastisch op te voeren. Dit ondanks ik regelmatig trainingen doe waarbij de tempo wisselingen niet mis zijn! Zoals een duurloop met de ene kilometer in 4'40"/km, de volgende in 3'40"/km en zo afwisselend 15km lang.
Dus...niet meer dan alweer een vierde plaats...en de kans om de laatste kilometers rustig uit te lopen. Wel goed oplettend niet gepasseerd te worden, dat nog niet zo eenvoudig is door de gedubbelde lopers die het zicht achter me ontnemen. Normaal zou ik deze middag een duurloop van 15km hebben uitgevoerd. Nu kom ik aan 8800 meter, wat 9600 meter zou moeten zijn volgens de uitslag, maar dan zou ik ruim boven de 16 per uur gelopen hebben, echt niet!!
Dus vandaag moet er nog wel iets bij, nog eventjes een stuk uitlopen is nooit een straf.
De les die ik heb gehad, laat ik me nou eens aan mijn schema houden. Tenslotte heb ik er toch niet zo'n fijn gevoel van overgehouden door buiten de pot te pissen. Ik verkies zelf door een schema te volgen, mijn voornemen voor het nieuwe jaar is dat dan ook daadwerkelijk uit te voeren. Dit naast mijn voornemen in het nieuwe jaar mijn loopkilometers goed op te voeren!!!
1 Januari....rustdag!!!!! Dat begint al goed!!!!!
woensdag 26 december 2012
Kerstloop Dishoek
Dat het hier al een tijdje erg stil blijft, wil niet zeggen dat dit ook geld voor de trainingen. Alhoewel die trainingen nauwelijks naam mogen hebben, met gemiddeld 35km per week schiet dit ook niet erg op. Het is wel zo, dat ik in vergelijking met vorige winters mezelf niet inhoud als er gelopen moet worden in kou, regen of sneeuwbuien. Die kou valt dan wel mee, regen en natte sneeuw heb ik toch al getrotseerd!
Dat de Kerstloop in de buurt van Vlissingen eigenlijk voor mij te vroeg kwam, daar valt niks aan te doen. De naam zegt het al, deze wordt gelopen rond Kerst. Deze loop stond eenmaal in mijn schema, en mijn weinige loopoefeningen ten spijt, ik ga er toch van start. Dus met niet al teveel zekerheid en een verkeerde instelling begon ik de 9100 meter over voornamelijk geasfalteerde ondergrond en een stukje strand. Ik had besloten zeker vooraan mee te gaan en zien wat er onderweg gebeurt. Het eerste rondje door Dishoek van zo'n kilometer lang bleef ik in de kopgroep hangen. Daarna een stevige helling alvorens het strand te bereiken. Die helling heb ik niet al te geforceerd genomen, ik zou anders de kop hebben overgenomen (ik heb íets met hellingen), maar vond het verstandiger de krachten te sparen voor het vervolg van de loop. Ik wist immers ook niet hoelang ik dit tempo zou volhouden. Eenmaal op het strand aangekomen, viel de bende min of meer uit elkaar. Het was ieder voor zich, waarbij het strand nou niet echt stevig erbij lag. Ik wist niet op welke positie ik hier lag, maar bij de eerste tien was zeker het geval. Als ik dit kan vasthouden?
Ondanks dat ik het lopen over strand vervloek, ging het me toch redelijk af. Ik vond het bijna jammer dit strand te moeten verlaten, omdat de afstand tussen mij en mijn voorgangers niet groter werd. Integendeel, bij de helling op te gaan, het strand af, kon ik aansluiting maken. Ik hoefde nu ook niet meer te lossen, kon in het spoor blijven (iemand van triatlon Zeeland, sorry, ik ken zeer weinig mensen aan die zijde van de rivier, maar dat is wederzijds), en had zelfs de kracht op te lopen naar de volgende loper. Bij het terugkeren richting finish (bij het Nollebos?) kon ik ook deze loper oprapen. We waren nu met drie, het zou mooi zijn samenwerkend tegenwind deze laatste kilometers af te leggen. Daar kwam niks van, ik weet niet waar ik de moed vandaan heb gehaald, maar ik bleef doorgaan, liet beide lopers achter met de wetenschap nog zeker drie kilometer af te moeten leggen. Ga ik dat klaarspelen, och, ik heb niks te verliezen. Ik kon nog altijd mijn tempo houden, dacht er niet over na en wist ondertussen dat er een hele horde lopers achter mij lopen die zullen proberen hun positie te verbeteren. Dat was voor mij geen doel meer, ik kon wel de man voor mij zien lopen maar deze inhalen was niet aan de orde. Uiteindelijk kon ik mezelf wat verbergen voor mijn achtervolgers omdat de deelnemers van de 6km nu ook op dezelfde terugweg werden gestuurd als waar ik liep. Dit was af en toe wel een last, soms vond men het nodig met drie breed de baan te versperren. Kwam er af en toe ook tegemoetkomend verkeer zoals fietsers, dan was het wel even goed plannen over de te nemen route, die dan regelmatig door de zachte berm genomen moest worden.
Kreeg nog even de schrik in de laatste kilometer, ik hoorde voetstappen achter me die me in mijn tempo bleven volgen. Had ik dan niet goed opgelet, ik heb toch regelmatig achter me gecheckt voor een eventuele aanval? Ik kijk om, blijkt het iemand te zijn van de korte afstand die probeerde mee te liften. Een fikse versnelling van mij, en het was vlug gedaan met die grappenmakerij.
Ik wist niet of mijn voorsprong groot genoeg was om mijn positie veilig te stellen, wist ook niet op welke plaats ik liep totdat iemand 'vierde' mij nariep. Als dat waar is, dan ben ik wel zeer tevreden, had dit zeker niet verwacht en had dat niet durven hopen. Het was als olie op het vuur, ver was het niet meer dus heb het tempo opgevoerd. Met 33'36" ben ik ruim een minuut langzamer dan vorig jaar, maar met een eventuele vierde plaats ben ik wel heel tevreden. Ik heb de uitslag nog niet gezien, weet ook niet meer hoe de omstandigheden waren een jaar geleden, maar weet wel dat ik ondanks het erbij inschieten van de trainingen duidelijk de goede kant op gaan. Immers, mijn voornemen was toch al nog voor het nieuwe jaar de trainingsarbeid geducht op te voeren. Zeker na zo'n dag als vandaag...
Dat de Kerstloop in de buurt van Vlissingen eigenlijk voor mij te vroeg kwam, daar valt niks aan te doen. De naam zegt het al, deze wordt gelopen rond Kerst. Deze loop stond eenmaal in mijn schema, en mijn weinige loopoefeningen ten spijt, ik ga er toch van start. Dus met niet al teveel zekerheid en een verkeerde instelling begon ik de 9100 meter over voornamelijk geasfalteerde ondergrond en een stukje strand. Ik had besloten zeker vooraan mee te gaan en zien wat er onderweg gebeurt. Het eerste rondje door Dishoek van zo'n kilometer lang bleef ik in de kopgroep hangen. Daarna een stevige helling alvorens het strand te bereiken. Die helling heb ik niet al te geforceerd genomen, ik zou anders de kop hebben overgenomen (ik heb íets met hellingen), maar vond het verstandiger de krachten te sparen voor het vervolg van de loop. Ik wist immers ook niet hoelang ik dit tempo zou volhouden. Eenmaal op het strand aangekomen, viel de bende min of meer uit elkaar. Het was ieder voor zich, waarbij het strand nou niet echt stevig erbij lag. Ik wist niet op welke positie ik hier lag, maar bij de eerste tien was zeker het geval. Als ik dit kan vasthouden?
Ondanks dat ik het lopen over strand vervloek, ging het me toch redelijk af. Ik vond het bijna jammer dit strand te moeten verlaten, omdat de afstand tussen mij en mijn voorgangers niet groter werd. Integendeel, bij de helling op te gaan, het strand af, kon ik aansluiting maken. Ik hoefde nu ook niet meer te lossen, kon in het spoor blijven (iemand van triatlon Zeeland, sorry, ik ken zeer weinig mensen aan die zijde van de rivier, maar dat is wederzijds), en had zelfs de kracht op te lopen naar de volgende loper. Bij het terugkeren richting finish (bij het Nollebos?) kon ik ook deze loper oprapen. We waren nu met drie, het zou mooi zijn samenwerkend tegenwind deze laatste kilometers af te leggen. Daar kwam niks van, ik weet niet waar ik de moed vandaan heb gehaald, maar ik bleef doorgaan, liet beide lopers achter met de wetenschap nog zeker drie kilometer af te moeten leggen. Ga ik dat klaarspelen, och, ik heb niks te verliezen. Ik kon nog altijd mijn tempo houden, dacht er niet over na en wist ondertussen dat er een hele horde lopers achter mij lopen die zullen proberen hun positie te verbeteren. Dat was voor mij geen doel meer, ik kon wel de man voor mij zien lopen maar deze inhalen was niet aan de orde. Uiteindelijk kon ik mezelf wat verbergen voor mijn achtervolgers omdat de deelnemers van de 6km nu ook op dezelfde terugweg werden gestuurd als waar ik liep. Dit was af en toe wel een last, soms vond men het nodig met drie breed de baan te versperren. Kwam er af en toe ook tegemoetkomend verkeer zoals fietsers, dan was het wel even goed plannen over de te nemen route, die dan regelmatig door de zachte berm genomen moest worden.
Kreeg nog even de schrik in de laatste kilometer, ik hoorde voetstappen achter me die me in mijn tempo bleven volgen. Had ik dan niet goed opgelet, ik heb toch regelmatig achter me gecheckt voor een eventuele aanval? Ik kijk om, blijkt het iemand te zijn van de korte afstand die probeerde mee te liften. Een fikse versnelling van mij, en het was vlug gedaan met die grappenmakerij.
Ik wist niet of mijn voorsprong groot genoeg was om mijn positie veilig te stellen, wist ook niet op welke plaats ik liep totdat iemand 'vierde' mij nariep. Als dat waar is, dan ben ik wel zeer tevreden, had dit zeker niet verwacht en had dat niet durven hopen. Het was als olie op het vuur, ver was het niet meer dus heb het tempo opgevoerd. Met 33'36" ben ik ruim een minuut langzamer dan vorig jaar, maar met een eventuele vierde plaats ben ik wel heel tevreden. Ik heb de uitslag nog niet gezien, weet ook niet meer hoe de omstandigheden waren een jaar geleden, maar weet wel dat ik ondanks het erbij inschieten van de trainingen duidelijk de goede kant op gaan. Immers, mijn voornemen was toch al nog voor het nieuwe jaar de trainingsarbeid geducht op te voeren. Zeker na zo'n dag als vandaag...
zondag 2 december 2012
Uitstappen een optie?
Ik heb het al eerder aangegeven, zodra ik in de gaten heb dat mijn prestaties achteruit hollen (toevallig toepasselijk), dan gaat definitief de riem eraf. Het blijkt wel duidelijk te zijn dat ik de laatste tijd niet meer in de buurt kom van de in mijn verleden gelopen tijden. De 7-H, Kieldrecht en nu ook weer de aflossingmarathon in Terneuzen. Tegenover de 17'37'' en 17'44'' van vorig jaar staan die 17'54'' en 17'58'' wel erg in contrast. Dus zal ik dan maar mijn conclusie trekken dat het erop zit voor mij? Dacht het niet, ik heb nog vertrouwen in een wederopstanding. Ik steek al deze mindere dagen op de marathon. Ik denk dat ik nu wel stilaan de troubles achter me begin te laten, ik kan me nu zowat gaan richten om voltijds mijn trainingen weer op te starten. Eerlijk gezegd had ik dan ook niet verwacht twee keer onder de 18 minuten te lopen tijdens de aflossingmarathon. Een heel hendige ronde is het ook niet die afgelegd moest worden, veel bochten met eentje van bijna 180 graden waarbij je dus zowat stilstaat bij de draai. Ik liep ronde 6 en 8. Ik startte duidelijk veel te snel, 3'12'' voor de eerste kilometer is wel heel erg ambitieus. Zeker met in gedachten dat ik nog eens aan de bak zal moeten. Toch wilde ik niet teveel verzaken, we lagen op een tweede plaats en willen dat ook zo houden. De eerste plaats lag al ver buiten bereik, dus daar ging het niet meer om. De tijd van 17'54'' op 5.2 km viel me dik tegen, ik was dan ook behoorlijk ver gegaan om onder de 18 minuten te blijven. Ik vreesde dit te zullen moeten bekopen op mijn tweede rondje. Ik kon even op adem komen, maar dacht niet genoeg te hebben aan die, pakweg 18 minuten die ik als rust kreeg. Ik proefde de mijn welbekende bloedsmaak in mijn mond, teken van gesprongen longblaasjes in combinatie van de koude lucht. Ik had wel in beweging te blijven, anders werd het helemaal...
Dan stond ik daar, wachtend op Benjamin die eveneens twee rondjes had te doen. We waren immers met zes. Benjamin Gerrits had geopend. Verder bestond ons team uit Marcel Mangnus, nieuwkomer Erwin van de Broecke, Bennie Thuy en Peter de Vet. Ik sloot dus af, voelde me redelijk hersteld maar zou meer behoudend starten. Dit viel me niet helemaal tegen, kon redelijk op een vast tempo lopen, had nog de tijd en adem Bart Bleyaert te groeten die op weg was naar de eerste plaats (op deze ronde kun je elkaar tegenkomen), en het lukte me nog ook voor de tweede maal binnen de 18 minuten te lopen.
Het winnende team was duidelijk een maatje te groot voor ons, desondanks hebben we met 2h27'01'' toch een vrij aardige tijd gelopen, beseffend dat deze tijd geen ene moer voorstelt met wat veel lopers solo uitvoeren. Ik wil wel vermelden dat de snelste individuele loper Bart de Grove op deze marathon een respectabele tijd van 2h39'17 heeft neergezet. En als je het parcours kent, dan weet je dat dit helemaal geen minne prestatie is.
Voor mij, op naar de volgende, Cadzands halve....
Uitslag Dow Aflossingmarathon
Waarschijnlijk hebben wij (Roadrunning Axel), ons eigen record gebroken!
Dan stond ik daar, wachtend op Benjamin die eveneens twee rondjes had te doen. We waren immers met zes. Benjamin Gerrits had geopend. Verder bestond ons team uit Marcel Mangnus, nieuwkomer Erwin van de Broecke, Bennie Thuy en Peter de Vet. Ik sloot dus af, voelde me redelijk hersteld maar zou meer behoudend starten. Dit viel me niet helemaal tegen, kon redelijk op een vast tempo lopen, had nog de tijd en adem Bart Bleyaert te groeten die op weg was naar de eerste plaats (op deze ronde kun je elkaar tegenkomen), en het lukte me nog ook voor de tweede maal binnen de 18 minuten te lopen.
Het winnende team was duidelijk een maatje te groot voor ons, desondanks hebben we met 2h27'01'' toch een vrij aardige tijd gelopen, beseffend dat deze tijd geen ene moer voorstelt met wat veel lopers solo uitvoeren. Ik wil wel vermelden dat de snelste individuele loper Bart de Grove op deze marathon een respectabele tijd van 2h39'17 heeft neergezet. En als je het parcours kent, dan weet je dat dit helemaal geen minne prestatie is.
Voor mij, op naar de volgende, Cadzands halve....
Uitslag Dow Aflossingmarathon
Waarschijnlijk hebben wij (Roadrunning Axel), ons eigen record gebroken!
Abonneren op:
Posts (Atom)