Richting Marathon Zeeland

De voorbereiding is gestart. Dit begon al door de eerste stap te maken, de inschrijving. Stap twee is inmiddels ook gezet, de inschrijving voor de Kustloop. Deze loop hóórt bijna samen in de opmaak voor de idiote 42km. De werkelijke training laat nog even op zich wachten, ik zou graag nog mijn PR op de 10 mijl zien te verbeteren. En hiervoor kan ik nog wat snelheidstraining gebruiken. En aangezien de kans in Antwerpen op een PR zeer klein is, gezien de weersomstandigheden, gaat dit op een later tijdstip moeten plaats vinden. Ik weet alleen nog niet waar ik dit zal kunnen doen...

Wedstrijden en wedstrijden..

Een slapeloze nacht. Niet helemaal slapeloos, maar toch regelmatig wakker geweest vanwege een droge keel en een rokershoest. Niet helemaal lekker, maar het is het toch waard geweest. Deze symptomen zijn het resultaat van een gelopen wedstrijd, ik ben blijkbaar eens diep gegaan deze keer.

Hulst, baanwedstrijden en Zeeuws Kampioenschap op onder andere de 1500 meter. Ik ben ingeschreven om hier aan mee te doen. Baanatletiek is mij niet helemaal vreemd, maar het is ook geen roeping. Ik heb er ook niet echt veel zin in, omdat ik me op dit moment niet in vorm voel. Ik train te weinig, de laatste tijd. Hoewel de trainingen die ik dan wel doe, best wel goed gaan. Daar bijt ik me dan maar in vast, want een 1500 meter wedstrijd doet aardig veel pijn als je halfweg de afstand bent. Er zijn aardig wat deelnemers, de meeste een stuk jonger dan mij en ik vraag me af wat ik hier doe. Vooral als ik de geplande doorkomsten hoor van deze lopers, zinkt de moed in mijn schoenen. Men gooit hier met 68's en sneller alsof het niks kost. Mijn plan, in overleg met trainer Jan van Laarhoven, is doorkomen in 72 seconden, en dat proberen vast te houden. Een 400 meter in 72 seconden is in een training vrij pittig, ik hoop dit in een wedstrijd nu minstens 3 maal uit te kunnen voeren zonder pauze (slik). Een druk veld, ik sta vooraan aan de buitenzijde, een mooie positie. Ik zal niemand in de weg lopen, ik kan later goed invoegen.
Dan gestart, het gaat gelijk al hard. Ik ga hard mee, Ronnie Overgaauw is al snel op solo, die gaat té snel voor mij zoals ik al had verwacht. Toch heb ik het gevoel dat ik té veel van stapel loop, moet ik dit tempo zo volhouden? Dat blijkt bij doorkomst; '68', roept Jan naar mij 'doorgaan zo'. Ja, ik wil wel, maar of ik dit kan? Ik loop op 5de positie, zover vooraan had ik mij niet ingeschat. Het was ook niet verstandig om dit te doen, ik verwachtte te worden gepasseerd door de meer geroutineerde lopers op de baan. Dit gebeurde nog niet, integendeel, ik besloot nr 4 te passeren omdat bij deze man het tempo er wel heel drastisch uit ging. Ik loop nu wel alleen tegen de straffe wind in te boksen, nr 3 loopt te ver voor me uit.
Tweede ronde, ik zoek oogcontact met Jan en hoor '71, het gaat goed' roepen. Inderdaad, het gaat nog heel lekker met me en ik ga er zelf in geloven. Hoewel het nog ver is, natuurlijk. In de derde ronde is er niet veel te beleven, of het moet zijn dat ik iets dichter bij de derde loper geraak, iets wat Jan mij ook nog adviseerde tijdens de passage. Eindelijk, ronde nummer 3 loopt op zijn einde en ik loop nog altijd net boven de 70 seconden. En nog altijd ben ik niet leeg, het is nog 300 meter te gaan. Ik raak nog dichter bij de derde man, en besluit op de laatste 100 meter toch een aanval uit te voeren. Ik kan behoorlijk aanzetten, maar helaas voor mij, deze man heeft ook nog iets van reserve en moet toegeven op enkele meters verschil. Komt bij dat deze man werd geattendeerd over mijn opkomst door toedoen van trainer Jan en mijn lieftallige egaa, die hardlopend en mij aanmoedigend het veld tussen de baan overstaken. Goed bedoeld natuurlijk, maar mijn verrassingsaanval werd hierbij tenniet gedaan. Ik had net zo goed een sirene en zwaailicht op mijnen kop kunnen zetten, het effect zou niet anders zijn geweest. Nouja, voor mij blijft de 4de plaats en de euforie van een nieuw PR, dat wel. Ik had echt niet durven hopen op dit resultaat, had ik tevreden geweest onder de 4'30 te lopen, het zijn bijna 5 seconden sneller geworden. Let wel, als straatloper zijn 5 seconden bijna niks. Maar op een wedstrijd waarbij er gemeten word in 100sten van seconden, zet dit in een ander perspectief.
Ik was dus helemaal leeg, 5 minuten later voelde ik me helemaal beroerd. Ik was misselijk, ik hyperde, bloed in mijn mond, mijn keel brande, last van mijn slokdarm en longen, brochitis-achtig geblaf en mijn maag was overstuur. Mijn plan om 10km naar huis te lopen was direct van de baan geveegd, wat voelde ik me slecht en tevreden tegelijk. Sporten is gezond, maar ik vroeg me nu wel af....hoe moet ik aan een 'niet' sporter dit uitleggen? Deze symptomen die er wel bij horen, het bewijs diep te zijn gegaan, dat ik diep kan gaan, daar ben ik net zo blij mee als het feit dat ik een baanrecord bij de 40+ heb gelopen (het vorige stond ook op mijn naam, los daarvan). Achteraf de analyse, 800 meter in 2'19 als tussentijd. Dus moet de 1000 meter onder de 3 minuten zijn gelopen, als ik uiteindelijk dan ook in 4'25''07 ben gefinisht.
Ik heb goede hoop, heb er ook zin in. Antwerpen, de 10 mijlen. Natuurlijk niet te vergelijken met een 1500 meter op de baan, maar als me dat lukt, dan......

Fris? Best wel...

Vielen in Sas van Gent de mussen dood van het dak vanwege de warmte verleden week, ik had nu niet veel over tijdens de 25 van Hulst en miste een muts op mijn kop. Zelfs handschoenen hadden wat mij betreft geen overbodige luxe geweest. Ik ben een kouwelijke.
Het had voornamelijk te maken met die straffe noordenwind die de eerste kilometers vol in het gezicht blies. Desondanks liep ik de eerste 5km in 17'30'', wat me niet tegenviel. Had ik de eerste twee kilometer nog gezelschap, ik moest die twee laten gaan nadat ze nog eens een versnelling plaatsten. Vanaf daar was het alleen opboksen tegen de wind, die ná het voetbalveld van Terhole pas echt volop verteerd moest worden. Een windkracht of vijf, schatte ik zo, en dan alleen lopen is niet heel fijn. Natuurlijk bij terugkeer richting Hulst had ik wel profijt van de rugwind, maar dat hadden die twee gasten voor me ook. De ruimte tussen ons werd hier wel heel ruim, wat liepen die hard!! Ik was wel blij slechts één rondje te moeten afleggen, nog eens die ronde lopen zou ik niet zien zitten. Het zou ook helemaal niet in mijn schema passen nu 25km te lopen met zicht op de 10 mijl. De 12.8km kwam me nu beter uit, en met 45'21'' in dergelijke omstandigheden mag ik niet klagen. Dat ik hiermee ruim twee minuten achter de eerste ben gebleven, dat zijn dan de mindere kanten. Maar men verzekerde me, dat het geen schande was om van Patrick van Petegem (43'02'') en Bjorn Willems (44'12") te verliezen.
De voornaamste loop van deze dag, de 25km, werd dan gewonnen door Sjaak Luteijn. Een hele prestatie als je bedenkt dat het niet de gewoonte is van Sjaak om dergelijke afstanden te lopen, en om dan binnen 1h35 dit te presteren!!

Het verschil tussen nummer 1 en 2 bij de 25km, ruim 400 meter

Er staan nog enkele foto's in het fotoalbum van de finish van de 25km die ik heb gemaakt. Maar uiteindelijk kreeg ik teveel last van de kou en ben hier mee gestopt. Dit was ook meer te doen om mijn nieuwe lens te testen. Dus voor degene die er wel op staan, plezier ermee...

Warm? Viel wel mee...

In ieder geval, in vergelijking met de vorige editie van de Sasloop was het deze keer minder warm. Toch heb ik een behoorlijk minder resultaat bereikt dan vorig jaar. Toen liep ik 54'48 tegenover de 55'27 van dit jaar. Een verklaring heb ik niet, het ging de eerste kilometers al niet zoals ik wou. Ik was dan wel vooraan mee met de lopers van de korte afstanden, sterker nog, ik deed heel lang kopwerk totdat ik besefte wel gek te zijn dit te doen. Ik moest tenslotte nog een heel stuk langer mee. Ik verwachtte bij de opsplitsing van de afstanden alleen te komen lopen, maar tot mijn verrassing bleek Sander Verminck ook aanwezig te zijn in de kopgroep. We konden goed samenwerken, deden om beurt de kop met de redelijke tegenbries in de open polders van Sas van Gent. De manier zoals Sander de kop overnam deed me vermoeden dat deze loop zou uitlopen op een eindsprint, hij liep wel heel gemakkelijk. Na een kilometer of 8 te hebben afgelegd moesten we even een kleine helling nemen, en het was daar dat het bij Sander begon te kraken. De ademhaling werd was zwaarder en moest daar voor het eerst een gat laten vallen. Het dijkje weer af sloot Sander terug aan, maar ik had toch het tempo iets opgevoerd na die afsprong. Dat bleek voor Sander geen optie te zijn, en moest wederom passen. Dit maal was het definitief. Was het net nog werken met dat beetje tegenwind, nu was het lijden door de brandende zon zonder afkoelende wind. Ik kon mijn tempo wel vasthouden, hoewel ik al te goed wist dat er nog een lange weg te gaan was. Sander kwam niet meer terug, en uiteindelijk kwam ik na genoemde tijd terug binnen met ongeveer anderhalve minuut voorsprong op Sander.
Het een en ander viel me dus wat tegen, ben ik toch niet helemaal in de vorm die ik zou willen zijn. Aan de andere kant, ik hoef nu niet te pieken. Dat moet pas over 4 weken gebeuren, als ik met startnummer 46 (hoera!!) in Antwerpen de 10 mijlen trotseer. Maar eerst de Z.K. 1500m op 14 april in Hulst, aangezien de Mastercompetitie voor mij niet door gaat een mooi alternatief.

Krokusloop

Niet al te lang in dubio gezeten. Zaterdag had ik een duurloop als training, maar besloot me dan in te schrijven bij de Krokusloop, georganiseerd door de RKHAV. Elke deelnemer is meegenomen, dus traditioneel was er een zeer magere opkomst. Met uitzondering van de jeugd, als er elke week bij de trimlopen nou eens zoveel beloftes mee zouden doen! Misschien ligt de fout bij de aankondiging dat deze loop een clubkampioenschap is, die evenwel vrij toegankelijk is voor iedereen. Of is het omdat het hier om een cross gaat? Ook niet mijn favoriete nummer, maar omdat het de laatste dagen droog is gebleven zag ik hier niet een echte cross in. Had ook mijn spikes niet bij me, gewoon mijn versleten wedstrijdschoenen (meer dan 1000km). en daar moest ik het mee doen. Tjonge, wat startte ik sloom. Ik was bijna als laatste weg, voor mij een hele horde schooljeugd. Ik voelde mij wat belachelijk tussen die kokers, en vond dat dit niet te lang moest duren. Ik had evenwel tijdelijk niet veel keus, we werden direct de linie op gestuurd waar er niet heel redelijk kan gepasseerd worden. Dat ging beter bij het eerste rechte stuk, ondertussen waren daar Bennie en Edwin al een aardig eindje op weg. Uiteindelijk kon ik aansluiten, er werd in een mooi tempo gelopen wat voor mij hard genoeg ging. De wedstrijd ging over 8 rondjes om de 9600 meter te volbrengen. Na 4 ronden begon het toch te jeuken, ik nam over na eigenlijk tot nu toe geprofiteerd te hebben van beide medevluchters. Ik versnelde wel iets, wat niet werd beantwoord door Bennie. Edwin was daarvoor gelost, dus alle drie liepen we nu solo. Omdat er toch wat getraind moest worden op wedstrijdtempo besloot ik er dan de resterende rondjes voluit te gaan. Ik mis wat tempohardheid wat ik weer terug wil brengen. Net niet onder de 36 minuten gelopen, waar ik best wel tevreden over ben. Oké, ik heb deze loop ook al eens in 35'05'' gelopen, maar ben nu iets bescheidener gestart. Toch moet ik er wel eens iets aan doen wil ik wat meer snelheid krijgen. De 10 mijl van Antwerpen is tenslotte ook niet meer zo ver weg, en met drie maal trainen per week gaat het niet vooruit.
Daarom, morgen begint een nieuwe week, ik zal er maar eens aan beginnen...

Kleur bekennen

Derde jaars op de sask, fotografie. dat betekent werken met kleuren. Eén opdracht is een coherente kleurenfotoreportage maken. Pardon?

Gewoon kleurenfoto's maken dus, maar wel met een bepaalde kleurdominatie. Dit zijn rood, geel, groen, cyaan, blauw en magenta. En de combinaties die tegenover elkaar liggen, de complementaire kleuren.

Nu, bij het boodschappen doen (aanschaf nieuwe schoenen), kwam van mij de reactie dat ik zo tevreden ben over mijn Mizuno wedstrijdschoenen. Dus was ik nieuwsgierig wat er te bieden viel op trainingschoenengebied bij dit merk. En toen kwamen onderstaande schoenen voor de dag, precies de kleurcombinatie die ik nog niet had aangetroffen. Vanzelfsprekend deze schoenen aangeschaft en bij thuiskomst eerst de foto's gemaakt. Daarna een kilometer of 9 afgelegd, en daarbij kan ik nog geen uitsluitsel geven op het draagcomfort van de schoenen. Natuurlijk even gepast en gelopen en gefilmd in de winkel met de loopanalyse op een computerscherm, waar ik niet blijer van word bij het terug zien van die beelden. Hoe kan hardlopen gezond zijn als je je poten zó scheef wegzet bij de landing!?!

Afijn, ik heb mijn beeld, blauw en geel

Alphens 20

Weer thuis van het Zuid-Hollands avontuur, met mijn resultaat van 20km lopen in 1h12min.07. Niet ontevreden vanwege mijn wel erg magere trainingsarbeid de laatste weken, daarom ging ik ook al niet uit van een te lopen supertijd. Had ik ook al gehoopt op een plaats bij de eerste 30, daar had ik bij het van start gaan van deze loop al geen rekening meer mee gehouden. De verrassing was daarom ook groot toch overall de 23ste plaats (voorlopige uitslag) te hebben gehaald, én snelste, én oudste uit de categorie 40+. Kan niet op.
Later meer....Nog één opmerking: Brussels 20 rules!!

Met het verstrijken van de tijd, loopt ook mijn hardloopcarriere naar zijn einde. Dat kan ook de reden zijn niet erg gemotiveerd meer te zijn mijn trainingen uit te voeren. Ik heb ook gemerkt dat de 20 van Alphen me weinig deed op voorhand, dergelijke wedstrijden kijk ik al weken reikhalzend naar uit. Dat was nu niet het geval. Om maar met de actualiteit van de Italiaanse cruiseschepen mee te gaan, het was zien hoe het schip strand. Dus geen zenuwen vóór de start, maar dat is nu niks geen nieuws. Over het algemeen ben ik gevrijwaard van enigerlei stress voor een loop. Natuurlijk zou ik mijn best doen, ik rijd niet voor noppes een teringeind voor een wedstrijd. Mijn plan was om de eerste 5km rond de 17 minuten af te leggen, daarna zie ik wel. Gelukkig was het droog om 13h30 bij de start, ik heb een hekel aan lopen in de regen. Ik stond eens helemaal vooraan en vroeg me af of ik wel snel genoeg van start zou gaan, meestal word ik direct bij de start helemaal ingesloten en kom ik niet goed weg. Ik was brutaal en liep niemand in de weg, niemand liep mij in de weg. De allersnelste lopers stonden gelukkig in het vak naast het onze, dus die zou ik niet in de weg lopen. Ik mocht zo wel ervaren hoe verschrikkelijk snel die gasten vertrokken, hoewel mijn eerste kilometer toch ook ging in 3'17". Daarna had ik geen idee van de kilometers, terwijl elke kilometer duidelijk stond aangegeven. Komt ook wel omdat er eerst een ronde van zo'n 3km door Alphen werd afgelegd. Het sein van de 5km had ik wel in de gaten en ik had een domper te verwerken. Maar liefst 17'30'' had ik nodig om de afstand te overbruggen, dat stond niet in de planning. Nou goed, het is niet anders. Omdat ik toch tijd genoeg over had tijdens het lopen, kon ik mijn nieuwe strategie bepalen. Was het lopen van een PR nog mogelijk? Als ik de volgende 5k in dezelfde tijd zou afleggen, zou dat heel gemakkelijk mogelijk zijn. Maar aangezien ik vrij ruig was gestart, lijkt me me onmogelijk in 35 minuten de 10km af te leggen. Inderdaad bleek dit onmogelijk, maar onder de 36 minuten lukte wel met 35'52''. De kansen bleven open, maar het zal wel krap worden. Intussen bemerkte ik wel al enige last hier en daar, ik heb wel eens soepelder gelopen. Dat uitte zich bij het passeren van de 15km in 54 minuten, dus 18'08" voor deze 5km!! Veel langzamer moet het nu niet meer gaan, dit komt niet goed. Maar in deze laatste kilometers waren de toeschouwers gelukkig massaal aanwezig. Na de lange, rechte eenzame kilometers te hebben afgelegd was dit een verademing, het enthousiasme van het publiek doet veel. Weliswaar ging deze laatste 5km ook in een beroerde tijd, 18'07", maar ik was al blij toch een succesje te kunnen behalen door een nieuw PR te lopen. Toch zat het deze dag niet helemaal mee, er stond hier aardig wat tegenwind op lange stukken en heb vanaf kilometer 1 helemaal solo gelopen. Vóór mij ging wel heel veel te snel, en achter me was het gat ook te groot om lopers op te wachten om samen te werken. Moet ik natuurlijk Carla bedanken voor het aangeven onderweg van de Powerbar gel die ik daar had gekocht zo met de gedachte; baat het niet....
Dat is het voordeel van lopen in lussen, je kan de lopers verschillende malen voorbij zien komen.
Rest nog de uitleg van Brussels 20 rules. Ik heb daar enige malen gelopen en moet erkennen zelden een wedstrijd te hebben gelopen die zoveel indruk op me maakt, elke keer weer! Oké, het is een massaal commerciel gebeuren, maar omdat ik het geluk heb altijd helemaal vooraan te mogen starten heb ik geen last van de massa achter me. Ook het verdere verloop over de gehele 20km, geen saaie stukken te bemerken. Het is dat de organisatie van de 20 door Brussel heeft besloten de starttijd te verplaatsen naar 10h00 in plaats van 15h00. Ik denk dat dat de sfeer niet ten goede komt. Maar deze wedstrijd heb ik met tevredenheid afgesloten en waarschijnlijk zal ik dus niet starten in Brussel. Ik wil mijn carriere afsluiten met hopelijk een klapper te maken bij de NK masters. Ook de 10M van Antwerpen doe ik graag en dan nog wat her en der gelegen loopjes meenemen om eind september er een punt achter te zetten...om in begin oktober met een frisse herstart uit te mogen komen bij de 45+.
En dat begint dan ook al gelijk goed met mijn deelname aan de Zeelandmarathon, de frisheid zal na dat uitstapje ver te zoeken zijn, hopelijk. Ik wil daar hard gaan, en zal er voor trainen!!