Terug op weg...

...oftewel, we laten de baanatletiek weer even zoals het is. Met spijt in het hart moet ik concluderen dat dé afstand in de atletiek niet voor mij is weggelegd. Niks mooier dan de 800 meter, de spanning en de adrenaline die deze wedstrijd bij mij teweeg brengt ervaar ik nooit op andere afstanden. Het is voor mij persoonlijk de mooiste discipline die er bestaat in de atletiek. Iedereen melkt tegenwoordig maar over een marathon, dat loopt dan een blauwe maandag en heeft dan al New York in de agenda staan met het doel dat uitlopen belangrijker zou zijn dan een snelle tijd te lopen. Telt voor mij niet mee, ik streef er altijd in om een snellere tijd te leveren dan wat ik op dat moment als PR heb staan. Daarvoor ben ik zelfs al eens uit een 800 meter gestapt als het te slecht naar mijn zin ging. En ondertussen weet ik dat voor een goede prestatie op de 800 meter er behoorlijk gepresteerd moet worden op de trainingen. Dat vind ik geen probleem, ik vind deze heftige intervallen schitterend om uit te voeren. Wat een groter probleem is, is mijn levenswijze die betere prestaties in de weg staat. Naast de intensieve trainingen zal er toch enigszins een terughoudende levensstijl aan te pas komen. Ben ik Bourgondisch aangelegd, dat rijmt voor de baanatletiek niet helemaal. Ik kan dat niet opbrengen en weet dat ik daar het karakter niet voor heb. Op tijd naar mijn nest is al een probleem, om maar een voorbeeld te noemen. Daarom heb ik respect voor degenen die dit wel kunnen opbrengen. Och, ik zal best nog wel op de baan te vinden zijn voor een 1500 of een 800 meter. Ik blijf toch wel hopen nog eens in de buurt van mijn PR te lopen, misschien de Mastercompetitie.

Dus ben ik afgelopen zaterdag van start gegaan in het dorp waar ik de eerste 21 jaar van mijn leven heb doorgebracht. Zaamslag was zeker geen optie, ik heb zo mijn mening over het feit dat die loop zomaar even ertussen in word gesmeten. Ik wil daarom de deelnemers die Zuiddorpe boven Zaamslag verkozen en zo de verleiding van een fles 'wijn' links lieten liggen nog eens extra bedanken voor de deelname in het dorp met het mooiste dorpsplein. Een deelnemer ging nog een stapje verder door te verkondigen dat er in Zaamslag misschien wel meer deelnemers waren, maar dat wij hier waarschijnlijk de mooiste loopsters hadden. Inderdaad, hij had zijn ogen niet in zijn zak zitten, ik kon dat alleen maar beamen (William).
Niet zo'n grote deelname dus, desondanks heb ik flink kunnen doorlopen. Met de aanwezigheid van Sander Verminck wist ik dat ik mijn best zal moeten doen te gaan voor de eerste plaats. Wel een bedeesde start, viel me op. Ik liep niet eens op kop, liet eerst de rest maar even het tempo bepalen. Ook Frederick de Backer maakt het tempo niet hard, hij vertelt me na drie kilometer te hebben gelopen net wat herstelt te zijn en is in opbouw. Hij zegt me ook me niet meer te kunnen volgen, en omdat ondertussen ook de andere lopers hebben moeten lossen zal ik de rest solo moeten oplossen. Aangezien er een stevige wind stond viel dit me wat tegen. Ik was telkens maar wat blij het keerpunt op de Hoofdweg-Zuid bereikt te hebben om daarna met de wind in de rug weer op tempo te komen. Het waren drie rondjes die ik te lopen had, ook nog niet het snelste parcours met veel bochten en stukken onverhard, twee maal per ronde een dijk oplopend. Ik had wel door te lopen, Sander Verminck lag ook nog in de strijd, hoewel het gat tussen hem en mij ruimschoots werd vergroot. Ik was dan ook verbaasd na voor de laatste maal het keerpunt te hebben genomen op de Hoofdweg-Zuid (vlak bij mijn ouderlijk huis) Sander in geen velden of wegen te bekennen was. De eerste die ik tegenkwam was Gert Jan Verbrugge (helemaal van d'n overkant), die dus tweede liep. Ik kon concluderen dat Sander had gekozen voor de 8k. Liep ik voor niks het snot voor mijn ogen! Nouja, niet helemaal natuurlijk, ik had ook Gert Jan voor te blijven. Was wel blij de laatste meters af te leggen en in 41'24'' te finishen. Geen supertijd, maar daar was het ook het parcours niet voor. Daarbij, die stevige wind viel me ook tegen. Toch, met een gemiddelde van 3'32'' per kilometer kan ik goed leven. Volgens Garmin 11600 meter, maar met al die bochten reken ik er een 100 meter bij (om dan net 17 per uur gelopen te hebben, snap je, zo'n GPSer heeft nogal de neiging de bochten soms heftig af te snijden)
En daarna, natuurlijk de gezelligheid die hier was waarvan ik in Zaamslag dan mijn twijfels heb. Maar daar zal ik ongetwijfeld nog wel iets van te horen krijgen.

Alles...

...behalve een 800 meter.
Kan er niet aan doen, maar de gedachte alleen al doet me een zenuwtoeval opwekken. Godgloeiende...ik doe alles nog liever dan te starten in Terneuzen deze zondag. En wat stelt het nou voor, je doet dat of niet...het is mijn keuze...ik ben niks verplicht om wat dan ook te doen...godgloeiende...waar ben ik aan begonnen. Hoe kan een afstand van nog geeneens een kilometer nu zo'n invloed uitoefenen? Wat heb ik te vrezen?
Best wel wat, eigenlijk. De laatste training ging voor mij zo goed, dat ik meer vertrouwen heb in de afloop. Dat betekent, dat ik wel flink, hééél flink aan de bak zal moeten. Ik moet!!! Ik richt me volledig op de laatste training afgelopen woensdag uitgevoerd. Dankzij een Coopertest op de baan moesten we uitwijken naar de Linie. We deden 5x 2 minuten loop. Ik heb samen gelopen met Job de Feyter. Dezelfde die me bij de Pinksterwedstrijd op de 800 meter op 3 seconden zette. Ik vlieg erin, als altijd op de hielen gezeten door Job. Evenwel, Job moest lossen, elke keer weer!! Ik weet wel, een training is geen wedstrijd, maar ik wil hier wel wat moed uitputten dat ik nu beter in vorm ben dan tijdens Pinksteren. Komt nog bij dat er op de Linie tussen de 650 en 690 meter op die 2 minuten is afgelegd. En de Linie is geen atletiekbaan, verre van zelfs.
Gelukkig heb ik nu in ieder geval mijn houvast op iets positiefs. want godgloeiende...wat zie ik er tegenop...en wat heb ik er zin in!!! 

Tien jaar...

...ongeveer. Het zal er niet ver naast zijn, dat ik toen mijn eerste stappen heb gezet in de richting tot waar ik nu terecht ben gekomen. We hebben het hier over hardlopen, hé. Over mijn werk hoef ik niet al te ambitieus te willen zijn, dat is nou al 12 jaar hetzelfde ritueel.

Tien jaar dus, toen ik ruim 34 jaar was. Nooit gesport, zomaar eens proberen en tot nu toe ben ik altijd nog vooruit gegaan. Nog altijd PR op PR, als het gaat om langere afstanden. Wat dát betreft, hoop ik mijn plafond nog niet bereikt te hebben. Ik heb zelfs af en toe het geluk de krant te bereiken met mijn geloop, ik heb me dan ook wel eens afgevraagd hoe sommige mensen daar over denken die mij van vroeger kennen. Eén van die mensen kwam ik deze week tegen:
-Op mijn werk, ik ben even bezig op de computer om wat gegevens in te voeren als er een klant zich bij me meld. Even voor de duidelijkheid, ik sta in een magazijn van een bouwmaterialenhandel.
-Moet ik me hier melden?
-Jawel, ik help U zo, eventjes dit nog doen.
Klant kijkt me aan,
-Ben jij niet die hardloper?
-Soms...vooral in mijn vrije tijd dan...hier wat minder.
-Ik heb je nog les gegeven in Axel, op de LTS.
Ik kijk hem vragend aan, ik kan hem niet thuisbrengen.
-Ik heb je nog gymles gegeven. (Gymles, zo heette dat vroeger, nu niet meer hoop ik, klinkt zo verwijfd)
Volgens mij sla ik helemaal rood aan.
-O mijn God ja!!! Ik zat toen meer aan de kant dan dat ik meedeed.
-Inderdaad, je bent er wel op vooruit gegaan!!!!
Ik heb het niet meer, we komen helemaal in gesprek en het is ook bij deze man dat ik me al dikwijls had afgevraagd hoe hij daar nu over denkt. Toen te lamlendig om de ene poot voor de andere te zetten en nou kijk ik niet op een kilometertje meer of minder. Nou, ik heb mijn antwoord gehad, ik ben er op vooruit gegaan!

_________________________________________________

Sinds vorige week ben ik nu in het bezit van de Garmin Forerunner 410. Het heeft me wel wat uren en zweet gekost een beetje te doorgronden hoe het ding nu eigenlijk werkt, er zijn een heel wat aantallen gvd's er aan te pas gekomen. Maar de mist trekt duidelijk op en kan ik me erin verdiepen welke gegevens ik direct afleesbaar wil hebben. Belangrijk voor mij is het gemiddelde tempo, de afstand en de tijd per afstand over 1000 meter. Dat dit voor mij nu een stuk ontspannender loopt op een duurloop is wel duidelijk. Deze avond 15km gelopen in 4min21 per kilometer, volgens schema. Nu moet ik wel onderkennen dat blijkt bij het uitlezen van de route op de computer dat er nogal stukken worden afgesneden in de bochten, valt me weer wat tegen. In werkelijkheid heb ik dus verder gelopen. Nouja, ik ga daar niet over muggenziften, dat gedoe met die footpod en dat kalibreren was ik al meer dan zat. Ik ben heel blij met het ding.

_________________________________________________

Tot mijn volle tevredenheid kan ik melden eindelijk weer op de goede weg te zijn. Die irritante kou op mijn longen word met de dag minder. Bij een duurloop of bij interval manifesteert het zichzelf wel even, maar ik heb het gevoel dat dit niet veel invloed heeft op het lopen. Daarom kan het me wel eens tegenvallen dat mijn prestaties er blijkbaar wel onder lijden. Nou weet ik natuurlijk ook niet zeker of ik überhaupt sneller zou kunnen, gaan de jaartjes uiteindelijk toch tellen? Toch viel me die hele 800 meter Pinksterwedstrijd me dik tegen. Het is dan nog dat ik onder de 2min10 liep, anders had ik helemaal de balen erin. Misschien was de gok om rustig te starten een verkeerde geweest. Alhoewel het doorkomen op de 400 meter rond de minuut nou ook niet helemaal als rustig kan worden bestempeld op mijn niveau. Toch was het kwaad geschied, het gat tussen mij en de 3 voorlopers was te groot om dicht te lopen. Anders dan vorige keren had ik nu nog wel het gevoel na de 500 meter te hebben gepasseerd genoeg kracht te hebben iets goed te maken. Die illusie werd ruig verstoord na het ingaan van de laatste 200 meter. Vooral de laatste 100 meter was storm op zee in een antiek zeilschip. Laat er AUB geen video opnamen van die martelgang bestaan, ik wil er althans dan geen getuige van zijn van deze 'real live shots'.
Na deze loop werd het er al niet beter op als ik moest toehoren wie er wél de 20km van Brussel hadden gelopen, daags ervoor. Had ik hiervoor één van de mooiste lopen laten schieten om toch een blamage te creëren op de Piet Vonck baan? Maar waarschijnlijk had die 20km ook een teleurstellende afloop voor mij betekend. Laat ik me dat maar wijsmaken. Ondertussen ga ik er weer met frisse moed tegenaan. Voor de NK masters is het kort dag, ik zal er mijn best doen en je weet maar nooit hoe een haas een koe vangt.
Ja, ik weet het, het is andersom, maar heb je dan ooit al eens een haas een koe zien vangen? Nou dan...en ik ben tenslotte geen koe (hoop dus een haas)

Stadsloop Biervliet

Na twee duurlopen te hebben uitgevoerd sinds ik weer wat herstelt ben van een flinke kou, dacht ik beter te doen een wedstrijd te lopen in plaats van de vaste woensdagavondtraining op de baan uit te voeren. Omdat deze training nogal wat vergt op mijn nog altijd iets zwak gestel, en ik hoef op die wedstrijd niet voluit te gaan. Een beetje met verstand lopen, ik moet er niet invliegen. Natuurlijk maak ik de start mee, meer om te zien waar het schip strand dan dat ik ga voor de winst. Het is uiteindelijk een soort test dat ik niet teveel, of net wel veel verlies heb geleden. Ik kan anderhalve ronde van de te vier lopen rondjes met Matti Buysse mee, die de halve wedstrijd loopt. Dan is het solo mijn werk afmaken nadat David Schrier als laatste heeft moeten afhaken. Wat er verder achter me gebeurde is voor mij ook gissen, de uitslagen zijn nog niet bekend. Wel leuk was het nieuwe parcours, waarbij je per ronde twee keer over de markt loopt. Dat dit het niet gemakkelijker maakt werd wel duidelijk, ik wil nou niet zeggen dat Biervliet in een heuvelachtige omgeving is gebouwd, maar rond de markt en de molen liggen er wel wat hoogte verschillen. Niet een hele snelle ronde, met ook nog eens de vele bochten. Daarom was ik ook wel zeer verrast te finishen in 32'30" op de 10k. Dat dit gewoon een supertijd is op dit parcours wil ik niet ontkennen, wat kan ik dan wel presteren op een mooie 10 kilometer. Nou, de illusie werd voor mij niet al te hard verstoord toen bleek dat er in werkelijkheid slechts 9,3km was afgelegd. Ik ben niet zo naïef te veronderstellen dat ik díe tijd had kunnen lopen op een 10k. Maar wat er overblijft is dat ik toch de 'loop' (de term wedstrijd mag je op dergelijke trimloopjes niet gebruiken, schijnbaar) op mijn naam schreef. En met een gemiddelde van 17,2km/h, David Schrier en Benjamin Gerrits achter me latend en met piepende longen kon ik de test mooi afsluiten.
Stadsloop Biervliet, gezelligheid en publiek. De witte Kenianen hebben gelijk, alleen waar waren dez....

54 jarige debutant wint marathon



Winnaar...de blijdschap...








..de teleurstelling...

 






...onzekerheid...

 












...de ontlading...

 





Meer foto's op mijn fotoalbum, het zijn er niet veel...

Koppijn

Niet van de drank, was het maar waar, dan zou het vandaag ook zijn opgelost. Alle ellende van griep heb ik te pakken. Valt nogal tegen, sinds een dag of drie hoop ik dat het de volgende dag wel beter zou gaan. Doet het niet heus, dus afwachten voordat ik weer wat kan trainen.
Misschien morgen?

Knallen!!!

Oooh wat houd ik daar van, die intensieve explosieve korte trainingen gericht op de baanatletiek. Zoveel mooier om 10 keer tweehondertjes rond de halve minuut te lopen dan 25 maal die 200 meters af te leggen in een intervalduurloop. Ook wel omdat de training niet eindeloos lang duurt, en de rust tussendoor mag wat uitgebreider benut worden. En dit soort werk ligt me helemaal, zal ik me toch niet gaan richten op de baanatletiek?

Denk het niet, het is eens leuk af en toe een 800 of een 1500 meter mee te pikken, en daar blijft het wel bij. Ook de Mastercompetitie wil ik meemaken, dit jaar zijn we helaas niet van de partij. Teveel geblesseerden in ons kamp, want de baan is wel blesuregevoeliger. En de gemiddelde leeftijd van de masters zal ook niet helpen pijnvrij dit soort grappen uit te kunnen blijven voeren. Zelf blijf ik gelukkig bespaard van enigerlei lasten (afkloppen op blank hout), hoewel ik na een training wel wat neig naar enige spierkrampen. Vooral het verwisselen van mijn spikes naar mijn gewone schoenen na de training vergt wel wat meer voorzichtigheid en beleid dan normaal. Op de dag van een zware training veel water drinken zou helpen, zoniet bij mij. Verder neem ik wel wat extra's in de vorm van multi-vitaminen en mineralen. Ik neem nu ook geen wonderen aan van dit soort producten, maar dat het helpt bij een sneller herstel neem ik wel aan. Het lopen zal ik zelf moeten blijven doen...

Ik heb voor de aardigheid zo eens een schema opgezocht die zou aangeven wat ik zou kunnen lopen op bepaalde afstanden. Ik ben uit gegaan van mijn 800 meter tijd, ongeveer 2'06'' in goede omstandigheden. Om uiteindelijk mijn persoonlijke 800 meter tijd in het schema te krijgen (2'07), zou ik voor de 10km slechts 32 minuten nodig hebben. En dan heb ik het nog niet over de overige afstanden. Dergelijke tijden, daar kan ik alleen maar over dromen. Op die 800 meter na dan.......