Tien jaar...

...ongeveer. Het zal er niet ver naast zijn, dat ik toen mijn eerste stappen heb gezet in de richting tot waar ik nu terecht ben gekomen. We hebben het hier over hardlopen, hé. Over mijn werk hoef ik niet al te ambitieus te willen zijn, dat is nou al 12 jaar hetzelfde ritueel.

Tien jaar dus, toen ik ruim 34 jaar was. Nooit gesport, zomaar eens proberen en tot nu toe ben ik altijd nog vooruit gegaan. Nog altijd PR op PR, als het gaat om langere afstanden. Wat dát betreft, hoop ik mijn plafond nog niet bereikt te hebben. Ik heb zelfs af en toe het geluk de krant te bereiken met mijn geloop, ik heb me dan ook wel eens afgevraagd hoe sommige mensen daar over denken die mij van vroeger kennen. Eén van die mensen kwam ik deze week tegen:
-Op mijn werk, ik ben even bezig op de computer om wat gegevens in te voeren als er een klant zich bij me meld. Even voor de duidelijkheid, ik sta in een magazijn van een bouwmaterialenhandel.
-Moet ik me hier melden?
-Jawel, ik help U zo, eventjes dit nog doen.
Klant kijkt me aan,
-Ben jij niet die hardloper?
-Soms...vooral in mijn vrije tijd dan...hier wat minder.
-Ik heb je nog les gegeven in Axel, op de LTS.
Ik kijk hem vragend aan, ik kan hem niet thuisbrengen.
-Ik heb je nog gymles gegeven. (Gymles, zo heette dat vroeger, nu niet meer hoop ik, klinkt zo verwijfd)
Volgens mij sla ik helemaal rood aan.
-O mijn God ja!!! Ik zat toen meer aan de kant dan dat ik meedeed.
-Inderdaad, je bent er wel op vooruit gegaan!!!!
Ik heb het niet meer, we komen helemaal in gesprek en het is ook bij deze man dat ik me al dikwijls had afgevraagd hoe hij daar nu over denkt. Toen te lamlendig om de ene poot voor de andere te zetten en nou kijk ik niet op een kilometertje meer of minder. Nou, ik heb mijn antwoord gehad, ik ben er op vooruit gegaan!

_________________________________________________

Sinds vorige week ben ik nu in het bezit van de Garmin Forerunner 410. Het heeft me wel wat uren en zweet gekost een beetje te doorgronden hoe het ding nu eigenlijk werkt, er zijn een heel wat aantallen gvd's er aan te pas gekomen. Maar de mist trekt duidelijk op en kan ik me erin verdiepen welke gegevens ik direct afleesbaar wil hebben. Belangrijk voor mij is het gemiddelde tempo, de afstand en de tijd per afstand over 1000 meter. Dat dit voor mij nu een stuk ontspannender loopt op een duurloop is wel duidelijk. Deze avond 15km gelopen in 4min21 per kilometer, volgens schema. Nu moet ik wel onderkennen dat blijkt bij het uitlezen van de route op de computer dat er nogal stukken worden afgesneden in de bochten, valt me weer wat tegen. In werkelijkheid heb ik dus verder gelopen. Nouja, ik ga daar niet over muggenziften, dat gedoe met die footpod en dat kalibreren was ik al meer dan zat. Ik ben heel blij met het ding.

_________________________________________________

Tot mijn volle tevredenheid kan ik melden eindelijk weer op de goede weg te zijn. Die irritante kou op mijn longen word met de dag minder. Bij een duurloop of bij interval manifesteert het zichzelf wel even, maar ik heb het gevoel dat dit niet veel invloed heeft op het lopen. Daarom kan het me wel eens tegenvallen dat mijn prestaties er blijkbaar wel onder lijden. Nou weet ik natuurlijk ook niet zeker of ik überhaupt sneller zou kunnen, gaan de jaartjes uiteindelijk toch tellen? Toch viel me die hele 800 meter Pinksterwedstrijd me dik tegen. Het is dan nog dat ik onder de 2min10 liep, anders had ik helemaal de balen erin. Misschien was de gok om rustig te starten een verkeerde geweest. Alhoewel het doorkomen op de 400 meter rond de minuut nou ook niet helemaal als rustig kan worden bestempeld op mijn niveau. Toch was het kwaad geschied, het gat tussen mij en de 3 voorlopers was te groot om dicht te lopen. Anders dan vorige keren had ik nu nog wel het gevoel na de 500 meter te hebben gepasseerd genoeg kracht te hebben iets goed te maken. Die illusie werd ruig verstoord na het ingaan van de laatste 200 meter. Vooral de laatste 100 meter was storm op zee in een antiek zeilschip. Laat er AUB geen video opnamen van die martelgang bestaan, ik wil er althans dan geen getuige van zijn van deze 'real live shots'.
Na deze loop werd het er al niet beter op als ik moest toehoren wie er wél de 20km van Brussel hadden gelopen, daags ervoor. Had ik hiervoor één van de mooiste lopen laten schieten om toch een blamage te creëren op de Piet Vonck baan? Maar waarschijnlijk had die 20km ook een teleurstellende afloop voor mij betekend. Laat ik me dat maar wijsmaken. Ondertussen ga ik er weer met frisse moed tegenaan. Voor de NK masters is het kort dag, ik zal er mijn best doen en je weet maar nooit hoe een haas een koe vangt.
Ja, ik weet het, het is andersom, maar heb je dan ooit al eens een haas een koe zien vangen? Nou dan...en ik ben tenslotte geen koe (hoop dus een haas)

Stadsloop Biervliet

Na twee duurlopen te hebben uitgevoerd sinds ik weer wat herstelt ben van een flinke kou, dacht ik beter te doen een wedstrijd te lopen in plaats van de vaste woensdagavondtraining op de baan uit te voeren. Omdat deze training nogal wat vergt op mijn nog altijd iets zwak gestel, en ik hoef op die wedstrijd niet voluit te gaan. Een beetje met verstand lopen, ik moet er niet invliegen. Natuurlijk maak ik de start mee, meer om te zien waar het schip strand dan dat ik ga voor de winst. Het is uiteindelijk een soort test dat ik niet teveel, of net wel veel verlies heb geleden. Ik kan anderhalve ronde van de te vier lopen rondjes met Matti Buysse mee, die de halve wedstrijd loopt. Dan is het solo mijn werk afmaken nadat David Schrier als laatste heeft moeten afhaken. Wat er verder achter me gebeurde is voor mij ook gissen, de uitslagen zijn nog niet bekend. Wel leuk was het nieuwe parcours, waarbij je per ronde twee keer over de markt loopt. Dat dit het niet gemakkelijker maakt werd wel duidelijk, ik wil nou niet zeggen dat Biervliet in een heuvelachtige omgeving is gebouwd, maar rond de markt en de molen liggen er wel wat hoogte verschillen. Niet een hele snelle ronde, met ook nog eens de vele bochten. Daarom was ik ook wel zeer verrast te finishen in 32'30" op de 10k. Dat dit gewoon een supertijd is op dit parcours wil ik niet ontkennen, wat kan ik dan wel presteren op een mooie 10 kilometer. Nou, de illusie werd voor mij niet al te hard verstoord toen bleek dat er in werkelijkheid slechts 9,3km was afgelegd. Ik ben niet zo naïef te veronderstellen dat ik díe tijd had kunnen lopen op een 10k. Maar wat er overblijft is dat ik toch de 'loop' (de term wedstrijd mag je op dergelijke trimloopjes niet gebruiken, schijnbaar) op mijn naam schreef. En met een gemiddelde van 17,2km/h, David Schrier en Benjamin Gerrits achter me latend en met piepende longen kon ik de test mooi afsluiten.
Stadsloop Biervliet, gezelligheid en publiek. De witte Kenianen hebben gelijk, alleen waar waren dez....

54 jarige debutant wint marathon



Winnaar...de blijdschap...








..de teleurstelling...

 






...onzekerheid...

 












...de ontlading...

 





Meer foto's op mijn fotoalbum, het zijn er niet veel...

Koppijn

Niet van de drank, was het maar waar, dan zou het vandaag ook zijn opgelost. Alle ellende van griep heb ik te pakken. Valt nogal tegen, sinds een dag of drie hoop ik dat het de volgende dag wel beter zou gaan. Doet het niet heus, dus afwachten voordat ik weer wat kan trainen.
Misschien morgen?

Knallen!!!

Oooh wat houd ik daar van, die intensieve explosieve korte trainingen gericht op de baanatletiek. Zoveel mooier om 10 keer tweehondertjes rond de halve minuut te lopen dan 25 maal die 200 meters af te leggen in een intervalduurloop. Ook wel omdat de training niet eindeloos lang duurt, en de rust tussendoor mag wat uitgebreider benut worden. En dit soort werk ligt me helemaal, zal ik me toch niet gaan richten op de baanatletiek?

Denk het niet, het is eens leuk af en toe een 800 of een 1500 meter mee te pikken, en daar blijft het wel bij. Ook de Mastercompetitie wil ik meemaken, dit jaar zijn we helaas niet van de partij. Teveel geblesseerden in ons kamp, want de baan is wel blesuregevoeliger. En de gemiddelde leeftijd van de masters zal ook niet helpen pijnvrij dit soort grappen uit te kunnen blijven voeren. Zelf blijf ik gelukkig bespaard van enigerlei lasten (afkloppen op blank hout), hoewel ik na een training wel wat neig naar enige spierkrampen. Vooral het verwisselen van mijn spikes naar mijn gewone schoenen na de training vergt wel wat meer voorzichtigheid en beleid dan normaal. Op de dag van een zware training veel water drinken zou helpen, zoniet bij mij. Verder neem ik wel wat extra's in de vorm van multi-vitaminen en mineralen. Ik neem nu ook geen wonderen aan van dit soort producten, maar dat het helpt bij een sneller herstel neem ik wel aan. Het lopen zal ik zelf moeten blijven doen...

Ik heb voor de aardigheid zo eens een schema opgezocht die zou aangeven wat ik zou kunnen lopen op bepaalde afstanden. Ik ben uit gegaan van mijn 800 meter tijd, ongeveer 2'06'' in goede omstandigheden. Om uiteindelijk mijn persoonlijke 800 meter tijd in het schema te krijgen (2'07), zou ik voor de 10km slechts 32 minuten nodig hebben. En dan heb ik het nog niet over de overige afstanden. Dergelijke tijden, daar kan ik alleen maar over dromen. Op die 800 meter na dan.......   



De tel kwijt..

Ik zou het wel kunnen achterhalen, maar de gemakzucht maakt me dat ik het mezelf gemakkelijk maak door te verklaren dat ik al enkele malen de Antwerp 10 Miles heb gelopen. De eerste keer ging het alleen door de konijnenpijp, door en terug. Toen had men het idee geopperd om daar één van de belangrijkste en drukste verkeersaders van Europa half af te sluiten door de Kennedytunnel in het parcours te betrekken, hoe verzin je het!! Schitterend gewoon dat dit nog kan, hoewel ná de eerste editie van deze ronde de twijfel bestond dit nog te herhalen. Sindsdien weet ik niet beter, loop elk jaar weer mee op uitnodiging (met dank aan Willy van Hove) om me elk jaar weer te verbazen over de enorme organisatie die zeker achter (en voor) de schermen plaats vindt.
Elk jaar is het ook weer een verrassing wat betreft de weersomstandigheden, tja, het is nu eenmaal april en daar kun je alle kanten mee op. Voornamelijk heb ik hier meegemaakt dat de zomer zich net op deze dag zich aan meld. Met nauwelijks de kans gekregen te hebben aan dergelijke temperaturen gewenning te krijgen, was het afzien op de ronde. Zeker in het centrum, waar het als het even kon nog benauwder aanvoelde. Was het dit jaar anders, niet dat ik er iets aan kon veranderen, maar het was op deze dag dat ik voor vertrek meerdere malen de buienradar raadpleegde. Blijven we droog?
Wat maakt het uit, het is voor mij niet alleen. We moeten er allemaal door, ik hoop wel dat de ambiance er niet minder om is.

En de sfeer heerst als niet anders, we zijn vroeg omdat Carla de 5km loopt die een uur vóór de 10M van start gaat. Ondanks de dreiging van donkere wolken valt de neerslag veel mee. Het publiek liet zich ook niet tegenhouden door wat regen. De temperatuur is redelijk te noemen, eigenlijk heel goed hardloopweer ondanks dat er wel wat wind staat. Nadat Carla als 27ste van de 2041 deelneemsters is gefinisht, word het voor mij tijd me op te stellen. Ik hoef me niet te haasten, dankzij een laag startnummer mag ik bij de eerste 50 vertrekken. Ik kan dus gemakkelijk mijn warming-up uitvoeren, en merk dat het toch warmer is dan dat ik had vermoed. Nadat de Handbikers zijn vertrokken mochten wij niet veel later van start. Ik stond ver genoeg vooraan, maar vroeg me wel af hoe sommige lopers hier verzeild zijn geraakt. Eén had er zelfs een berenpak aangetrokken. Nouja, zolang ze me niet in de weg lopen.
De beer liep me niet in de weg, integendeel, de beer besloot de eerste honderden meters er maar een sprint van te maken. Tegen de tijd dat de beer uitgeteld was, was de spoeling van lopers al heel wat dunner zo op deze erg brede Beatrijslaan. Ik had mijn tempo te pakken, moest me nog even oriënteren met welke lopers ik mee zou gaan. Dit is toch wel even een kwestie van aftasten, ik wist zelf wat ik op de eerste kilometers wil lopen. wat er dan nog rest is oplopen met degene die in de buurt zijn. De eerste kilometer werd afgelegd in 3'15'', mooi tempo dus om op gang te komen. Dit gedeelte had ik verwacht als zwaar, omdat we hier met tegenwind zouden te maken krijgen. Dat viel dus nogal mee, liep achter in een groep die ik even later achter me zou laten vanwege het wegvallen van het tempo. Dus bleef het even zoeken naar medelopers om dan de Kennedytunnel in te duiken. Hier ook weer veel aanmoedigingen, dat doet toch wel veel als je daar op die enorm brede E17 loopt. Ik had wel ondertussen mijn streven bij de eerste 30 te eindigen al laten varen, zoals ik kon inschatten liep er al een man of 50 voor mij uit. Het moet wel heel gek lopen als ik er hier een pak van kan inlopen. Zoals altijd is afdalen niet mijn favoriete loopbezigheid, en ik kon niet veel uitrichten hoewel het me meeviel hierbij niet gepasseerd te worden. Terug naar boven, aja, dat ligt me meer. Maar omdat ik toch wel vrij ver vooraan liep, viel het me nog tegen om lopers te passeren. Het lijkt wel ieders specialiteit te zijn die bij me in de buurt loopt. Uiteindelijk gebeurt toch het onvermijdelijke, ik haal lopers in. Vooruit, dat zijn er al een paar minder voor me. Waar ik nooit bij heb stilgestaan, is dat ná de Kennedytunnel direct weer een korte tunnel in de ronde ligt. Omdat deze tunnel onder het Justitiepaleis niet veel voorstelt, heb ik deze nooit mee geteld. Maar het is toch weer een helling die genomen moet worden. Voorbij het Justitiepaleis, opletten nu, niet zo'n vrolijk wegdek met die trambaan en kasseistroken. Langs de kaaien, ook geen supergladwegdek en het is even zoeken naar het beste spoor. De wind in de rug en volgens mij gaat het hard zo met ons drie. We halen wat lopers in, blijven even bij mekander en gaan weer onze eigen weg. Wie mee wil gaan, gaat mee.
Kilometer halfweg, hier staat Willy te speakeren, ik geef even een high five (of wat er op lijkt), hoor mijn naam over de kaaien schallen, een kik voor mij!! Carla staat hier, is de voetgangerstunnel doorgestoken om me te voorzien van wat extra brandstof. We draaien richting het oude centrum en krijg even het gevoel dat een jaar niks voorstelt. Toch valt elke Antwerp 10Miles weer anders te beleven, maar het lijkt zo kort geleden dat ik de vorige loop heb gedaan.
De Leien, hier hangt een spandoek over de weg; 'Hardlopen is...nog even leien'. Toepasselijk, en het valt me op, dat zulke dingen me nog opvallen. Ik ben nog niet op sterven na dood. Toch word het bijten na elk te nemen bocht, het is tenslotte nog een oppassen ook met dat wegdek dat niet overal even vlak ligt. En af en toe de stoep op en af om maar niet teveel extra meters te maken. Ook worden er af en toe wat lopers opgeraapt. Dan weer die vervelende afdaling, de Waaslandtunnel. Ik kom alleen te lopen, nadat we met twee waren overgebleven voordat de tunnel was bereikt, iedereen moest eraf. Natuurlijk, in die lange afdaling word ik bijgehaald, terwijl ik zelf dan toch ook een loper had ingehaald. Met ongeveer een man of 5 (denk ik) gaat het richting de bodem van de tunnel. Hier stokt het tempo bij mijn medelopers waarvan ik op kop liep. Het is eventjes vlak op het diepste punt van deze kelder om ons daarna te richten op het licht aan het einde van de tunnel. Wat vanzelfsprekend helling óp lopen betekend. Waarbij ik dit net wat beter kon verduren dan mijn medelopers. Het gat werd ruim groter, hoewel ik wel begon te twijfelen over mijn klimcapaciteiten. Ik voelde langzaam de kracht wegvloeien, terwijl ik wist dat er nog een aardig eindje te klimmen was. En dan kwam ik eindelijk boven, de boost van het publiek duwde me verder de helling op. Ongelooflijk, wat schitterend elke keer weer. Dan 200 meter rechtuit, de bocht om om dan richting finish te lopen die in de verte al te zien was. Mijn klok raadplegend besefte ik dat er een PR in het verschiet lag, en dat wil ik dan ruim halen. Dus bijten, hoewel het beste eraf is. Bij mij niet alleen, op dit laatse rechte stuk kan ik nog wat lopers passeren.
En het lukt me, ik passeer de klok in 55'50". Ruim onder mijn huidige PR, die ik trouwens ook hier heb gelopen. Geen vraag natuurlijk of ik tevreden ben, met dit resultaat op dit parcours. Wat wel veel goedmaakt is natuurlijk het vele publiek dat over de ronde is verdeeld, dat doet je toch harder lopen. Ik heb dan ook mijn bewondering voor de organisatie van deze loop. Ik kan dit niet uitleggen, je moet er gewoon bijzijn om te begrijpen wat een mega-spektakel dit is.
Ook mijn bewondering voor Anjolie Engels die even deze loop kwam winnen, mét waardige tegenstanders deze strijd had gevoerd.
Verder was ik verwonderd over een loper die ik af en toe in het zicht vóór me had. Deze man had de tijd nog om het publiek te entertainen met allerlei fratsen, al bij de Kennedytunnel, in het centrum, de uitgang van de Waaslandtunnel en vlak voor de finish waar hij alle tijd nam om het publiek te vermaken. Het was daar dan ook dat ik eindelijk de kans kreeg hem te passeren. Ik vraag me af, welke tijd zou deze man lopen zonder dat circus uit te voeren? Hij nam het gewoon zoals het was, maar liep ondertussen nog wel een sterke tijd. Dat is met plezier je sport beleven...
En dat heb ik zelf ook gedaan, heb wel iets meer afgezien.....

Het maakt hem niets uit, liever plezier dan een scherpe tijd, alhoewel, 56'15!!

Oja, net buiten de eerste 30, met een 31ste plaats...het is niet allemaal goud wat blinkt...

10 droge mijlen

En ik ging niet uit van een nieuw PR, maar met 55'50" (officieus) heb ik toch 40 seconden van mijn vorige beste tijd op de 10 mijl gesnoept, op een overigens volledige regenvrij parcours. Komt dus uit op mijn derde PR dit jaar. De volgende word lastiger, 800 meter...
Oja, ook nog...de wedstrijd bij de vrouwen op deze afstand werd gewonnen door Anjolie Engels Wisse, in 57'55". Een prestatie van formaat!!!

Later meer....