Beter dan niks

Ik heb beslist! Ik ga dan maar in Etten-Leur starten. Ik wist nog niet zeker of ik daar zin in had, na die tegenvaller in de Kust-marathon. Het is een feit, dat ik er nu niet echt naar toeleef, zoals wel is gebeurd bij voornoemde marathon. Maar ik vind het toch jammer van mijn trainingen, vooral de duurlopen, om daar niks meer mee te doen. Ik ben er in ieder geval al achter gekomen dat mijn snelheid op de halve niet heeft moeten inboeten, integendeel.
Ik moet verder niet veel meer trainen om klaar gestoomd te worden voor de Brabant Marathon. Ja, natuurlijk hoorde die 30km van deze week bij de trainingen, ik ga niet voor de lol zo'n afstand lopen, zeg!! Maar op dat moment was mijn deelname voor de alternatieve Elfstede....uhm.....marathon nog niet zeker, alhoewel ik al een nieuw schema van mijn coach had gekregen.
Verder had ik wat intervaltrainingen, gelukkig wel. Niet spectaculair, 8x800 in 2'50'' en 6x1500 in 5'24''. Die laatste moet ik nog uitvoeren, maar ik denk da'k morgen in Axel ga lopen. Ik wil hier in de buurt nou wel eens weer een loopje meemaken, en ik ga ze het niet gemakkelijk maken!!(zal er natuurlijk dan wel een snelle Belg zijn). Ook de baantraining is letterlijk in het water gevallen. Ik weet niet of het overal zo'n weer als hier in de omgeving was, maar in Koewacht en ook Hulst was het goed raak. We waren onderweg, maar zijn terug gekeerd na de eerste fikse donderslagen.
Dus tot nu toe niet veel getraind, zondag komt er ook niks van. We gaan dan met de P.V. naar de Antwerpse Zoo, voor een kijkje achter de schermen. Alsof ik op mijn werk al niet genoeg lelijke apen zie.
Dus....nog twee weken en dan mag ik weer proberen 42km te lopen, alleen wat minder sensationeel dan Burgh-Zoutelande (het blijft pijn doen). Vorig jaar wist ik zeker, dat ik nooit nog een marathon zou lopen. Nu weet ik zeker dat ik op 2 oktober in Burgh aan de start zal staan, 3x is scheepsrecht!!

ps, 2 oktober 2010 laag water 15h15, kan maar al beginnen met de voorbereiding, hé.

Kleine test

Gisteren een kleine 11km uitgelopen in een mooi tempo. Vandaag wilde ik wel eens weten of ik nog zo zwak als zaterdag zou zijn. Omdat mijn schema niet veel ingeeft, ik zou rust nemen na de marathon, kon ik wel experimenteren. Dus grofweg 30km gelopen in 2h09 met enkel een gel en en een kwart liter water die thuis klaarstonden. Moest ik wel even langs huis voor deze bevoorrading, niet zo interessant. Want de verleiding om te stoppen was nu wel groot, omdat deze training toch nergens op slaat. Maar ik heb het gered, met heel weinig middelen. Zeker geen krentenbollen meer, de oorzaak van de ellende afgelopen zaterdag. Waarom dan bij een wedstrijdmarathon mijzelf zo druk maken over deze details? Ik kan redelijk goed op weinig lang doordraven, weten we ook weer!
Morgen weer eens op de baan gaan trainen, dat is ook een tijd geleden.

Wat moet ik nog?

Had ik geweten hoe diep de teleurstelling zou zijn dat ik al na 15km zou moeten opgeven? Want toen zat ik nog zo goed, deze afstand werd afgelegd binnen het uur. Toen was het klaar, ik kreeg hevige maagkramp die niet weg ging. Ik wist gelijk dat het nu gedaan was, met deze editie van de Kustmarathon viel niet te spotten. Als ik nu al in de problemen geraak, is het van den zotte nog verder te willen gaan. Ik ken het parcours maar al te goed, en nu met deze weersomstandigheden.
Och, ik loop wel goed met tegenwind en in slechte omstandigheden, hoor. Maar dan moet het lichaam wel meewerken. Pijn na 35km lopen, dat is normaal. En dan stap je ook niet uit, hé.
Maar het was niet voor vandaag, de teleurstelling, ik had hier voor getraind, ik was er klaar voor, ik kon het volbrengen. Dat wist ik zeker, laat maar stormen en regenen, ik moest Zoutelande bereiken. Zo had ik het voor mezelf beslist in de laatste weken voor de marathon.

De volgende dag zou ik als supporter meegaan naar de Singelloop in Breda. Carla bedacht dat ik misschien daar de halve marathon zou kunnen lopen. Inderdaad, dat had ik wel nodig om mezelf op te peppen (ik ga niet zielig doen, maar ik moest mijn frustratie kwijt). Over het algemeen kun je op dergelijke wedstrijden niet meer inschrijven, maar hier kon je dus wel op de dag zelf nog aanmelden. Zo stond ik klaar, als wedstrijdloper in het wedstrijdvak tussen de Kenianen. Om 14h15 waren we gestart, en die Kenianen vliegen weg alsof om de eerste bocht de finish al is bereikt, ongelooflijk. Dit geloof je pas als je het met je eigen ogen ziet! Ook de zwarte madammen zijn niet te volgen, en die prutsen zijn nog een kop kleiner dan mij, met mijn 174 cm. Mijn besluit is dan maar, dat er genene witte madam vóór mij zou finishen. Maar dat was ijdele hoop, dacht ik nog. Want de eerste kilometers gingen dan niet overdreven, 5km in 18 minuten, 10km in 36 minuten, maar ik besefte wel dat ik de dag ervoor al een 15km had gelopen. Aan de andere kant, deze 15km ging wel langzaam. Want +-58 en een halve minuut voor deze afstand, terwijl mijn PR rond de 51 minuten ligt, dan praat ik liever over een stevige training. Ook nog, ik had nog een boel gif te spuwen na mijn marathonflater. En telkens, als ik het woordje 'marathon' prevelde, dan kreeg ik een ferme duw in de rug, hopend dat er op dat moment net geen foto's van mij werden gemaakt, want dan stond er onweer op mijn smoel. Toch ook komische momenten, ik liep in een groepje met de eerste dame, een Tjechische. Haar coach stond aan de kant. Toen wij deze man naderden, kwam er al van ver een hele hoop waslijst met adviezen, natuurlijk in het Tjechisch, net zolang totdat wij weer uit het zicht waren verdwenen. En dat kan alleen zo'n echte Brabander die bij ons liep, zo heel droog zeggen 'ik begrijp er geen ene donder van'. De slappe lach van mijn kant, waarop hij zei 'als je nog zo kunt lachen, dan ga je niet hard genoeg'. Misschien, we hadden tenslotte al zo'n 13km afgelegd, dus het ging goed.
Het verloop van de wedstrijd was, dat de groep van zo'n 10 man en twee vrouw, was gereduceerd tot drie, de Brabander, nog een zwarte meneer en ik zelf. Zat ik nog te rekenen voor een PR, wat ik op dit parcours voor onwaarschijnlijk achtte, vanwege de vele bochten, slechte klinkerwegen en kinderkopjes. Toch was ik daar niet ver vandaan, met 1h17'07'', terwijl ik hier nog nooit onder de 1h20 heb kunnen lopen. Net niet onder de 1h17, jammer, 1h16 klinkt toch weer als een minuut sneller. Achteraf bleek, volgens enige GPS lopers, dat het parcours minstens 300meter te lang was. Vreemd, als men volgend jaar hier het N.K. mag organiseren. En als die GPS horloges nauwkeurig zouden zijn.
Och ja, tussen ons drieën heb ik de lange sprint gewonnen. Aja, als er maar gesprint moet worden, dan ben ik in mijn element. En ik was uiteindelijk 35ste overall, 4de bij de 40+.
De eerste 40 plusser liep 1h10'53''. 'Dream on', denk ik dan.

Min en plus

De marathon een fiasco voor mij, in de halve marathon in Breda een frustratie verwerkt. Morgen vertel ik meer, ben pas thuis, en zeer tevreden!!!

Even Apeldoo....

Moest dat zand niet in de Langstraat in Zoutelande liggen, i.p.v. de Herbert Dowweg in Terneuzen?!?!?

Te veel eer

Wat leuk, bij de PZC hebben ze mijn richttijd gebruikt in onderstaande link, erg vriendelijk van ze!!

http://www.pzc.nl/multimedia/archive/01245/sp3_0210_kustmarat_1245776b.jpg

Terugblik

Naar mijn eigen weblog, en dan een jaar terug in de tijd. Ik wou nog eens teruglezen hoe ik de ervaringen van de trainingen en voorbereiding voor de marathon had doorstaan. Welnu, ik kan zeggen dat ik er nu anders tegenover sta, toch serieuzer. Toen had ik niet het plan om de marathon geheel uit te lopen. Anders dan dat het onlangs in de krant stond, had ik het niet moeilijk na 35km, maar al na 30km. Mijn plan toen was om minstens 35km op een bepaald tempo te lopen. Dat moest wel lukken, ik had nog 5km te doen. Bijna vanzelfsprekend dat ik dan de resterende kilometers ook nog heb afgelegd. Maar nu, nu wil ik al op voorhand beslissen, om de gehele marathon te lopen. Ik weet nu, dat dit gepaard zal gaan met strubbelingen en dat er pijn zal komen. Zonder kleerscheuren is het lastig de 42,2km af te leggen, of je moet ultraloper zijn. Aangezien dat ik dat niet ben, ben ik ervan bewust van de lasten. Maar ik geef toe, ook van de lusten. Hoe mooi herinner ik me de laatste kilometers, bewust van het feit dat ik de finish haal. De kroon op het werk van uren trainen. Een plaats bij de eerste 20, had de eerste 15 moeten zijn, maar genoeg hier over. Dit was lesgeld, zeg maar. Een wijze les voor alle lopers, maak geen rare sprongen na 41 km!!
Wat wordt het, zaterdag? Gelukkig weten we allemaal van niks. Laat maar komen, ongeacht wat voor weer het word.
Ik heb deze avond nog een snelle 5km in 17'30'' gelopen, omdat het nu nog kon. Volgende week zal ik het rustiger moeten doen. Eigenlijk mocht ik er 20 minuten over doen, maar ik denk dat de adrenaline al begint te werken. Ik stelde me de laatste 5km van de marathon voor, hoewel ik niet verwacht dit nog in dit tempo te kunnen lopen!!
Je ziet, die marathon heeft toch impact op me. Benieuwd of ik er zaterdag om, laten we zeggen, 15h15 er nog zo over denk. Langer mag ik er niet over doen, want daar heb ik niet op getraind, volgens mijn coach.