Gloeiend, glooiend Zaventem

Met op maandag een duurloop van 28km in twee uur en 30 seconden, woensdag een piramidetraining had ik een relatief rustige trainingsweek. Tuurlijk stond hier iets tegenover, een halve marathon in hoog zomerse temperaturen.

Bij het bij mekaar rapen van mijn loopspullen om een stukje te gaan wedstrijdrennen in de buurt van Brussel, zag ik in een lade mijn Otoplastics, dit zijn op maat gemaakte oordopjes die levenslang mee gaan. Ik bekeek deze eens met een schuine blik en had even te overwegen met mezelf of ik ze vandaag zou gebruiken. Niet zozeer tijdens het lopen, maar voor in de auto tijdens de rit naar Zaventem. Je moet weten, Carla en ik gingen Ingrid (uit Hulst, je weet wel) op halen, want Ingrid wou ook eens 21km in wedstrijdverband lopen om te zien van hoe en wat. En met Ingrid in de auto, kan naast een veiligheidsgordel, airbags, kreukelzones en wat nog meer het beveiliginspakket eventueel nog uitgebreid worden met gehoorbescherming. Ik heb het risico maar genomen onder het motto 'mens, durf te leven'. Doe eens gek, en ga ervoor.

Nou, dit ging helemaal goed, en zoals natuurlijk te verwachten was, werd het een heel gezellige autorit die, ondanks de wegwerkzaamheden voorbij vloog. We hadden wel te maken met een ietwat zenuwachtige Ingrid, die niet goed wist hoe ze de wedstrijd zou volbrengen. Omdat we ook onbekend waren met de omgeving nog even nagevraagd of het een vlak parcours was, of zitten er ook klimmetjes in? Dat geklim, dat zou nog wel meevallen, volgens de insiders. En ook waren er drankposten onderweg. Hierdoor gerustgesteld hebben we het ons wat gemakkelijk gemaakt in een schitterend park waar ook de start en finish was. De schaduw opgezocht, want het was warm, zeer warm. Om twee uur was de start, Carla had gekozen om later op de dag de 5km te lopen. Omdat ik daar geen mens kende, wist ik dus niet wie ik kon volgen. Ik was toch niet van plan snel te starten, niet bekend met het parcours en de temperatuur zat ook tegen de 30 graden. Toen we gestart waren was het al vlug duidelijk voor mij dat ik niet moest gaan voor een podiumplaats. Enkele lopers waren al vlug los van de rest, en met het gemak dat deze jongens liepen, was voor mij duidelijk dat ik ze pas bij de finish zou terug zien. Na enkele 100den meters draaiden we links Zaventem in en het gedonder begon al, helling op. Eigenlijk bestond dit hele dorp uit helling op en af. Allemaal niet zo spectaculair, maar toe ik het dorp verliet, had ik toch al menig klimmetje te pakken. Ondertussen was het veld al uit elkaar geslagen en liep dan wel bij de eerste 10 lopers, samen met een jongen waarvan ik dacht, dat hij binnen korte tijd wel van mij zou weglopen. Soms had ik moeite zijn tempo te volgen en er ontstond een gat tussen ons. Maar na een half uur lopen, met al hele lange hellingen achter ons bij gloeiende temperaturen over even gloeiend asfalt, kwam het moment dat niet ik eraf moest, maar hij moest lossen. Ondertussen waren we gepasseerd door een loper die op het gemakje van ons wegliep. Ik had wel een richtpunt op deze loper. Omdat ik het gevoel had dat mijn tempo was opgehoogd na een half uur lopen, liep hij niet langer van mij vandaan. Integendeel, ik kwam zelfs dichterbij. Ook uit de kopgroep had er iemand moeten lossen, en deze kreeg ik nu ook in het vizier. Uiteindelijk kreeg ik het voor mekaar om de loper die me was gepasseerd voorbij te gaan en definitief achter me laten. Nu op naar de volgende. Twijfels of het me zou lukken ook hem te passeren had ik niet meer, ondanks dat deze loper werd begeleid op de fiets. Dit gebeurde toen we langs een vliegtuigstartbaan liepen, maar helaas, op het moment dat we daar liepen, geen enkel vliegtuig te bespeuren. Dan maar de laatste kilometers snel afleggen, in de verte de kerktoren van Zaventem in beeld, met daar achter de contouren van Brussel, een prachtig zicht. Blij dat ik was, eindelijk de laaste kilometer af te leggen. Met nog wel een lus in het park, die ook weer helling op was. De finish, in een tijd van 1h21'34'', ver weg van een PR. Maar dat was gewoon niet te doen op een dergelijk parcours in deze omstandigheden. Ik was uiteindelijk wel goed voor een vijfde plaats van de 197 gefinishten. Nu wachten op Ingrid, zelf verwachtte ze er 1h45 nodig te hebben. Maar we stonden nauwelijks bij de ingang van het park om Ingrid te zien binnenkomen, en Ingrid kwam de bocht al om, nog ver voor 1h45 zelfs! Tweede verassing, Ingrid was zelfs de eerste dame!! Ze kwam daar maar eventjes de wedstrijd, de halve marathon, winnen!! En de tijd die ze nodig had ( ja Witte Kenianen, maak je borst maar nat), een tijd van 1h33'43''. Een 43ste plaats overall. En dat op een parcours waarvan Ingrid en ik het overeens waren, dat de halve van Cadzand een stuk gemakkelijker is. Er was dan bekant ook gene ene meter vlak. Loeilange hellingen, geen vals plat, echte hellingen met soms zeer steile knoerten. Bij rond de 30 graden, met af en toe zandpaden was het wel een heel speciale halve marathon. Allebei, en natuurlijk voornamelijk Ingrid, zeer tevreden met het verlopen resultaat. De uitslag werd trouwens een buitenlandse aangelegenheid, met bij de mannen een Amerikaanse overwinnaar in 1h14'02'', en bij de vrouwen een Nederlandse dus.

Carla moest dan nog lopen, starten om vier uur. Dit was ook zoiets aparts, met bussen werden de deelnemers van de 5 of 10km op de route van de halve marathon gedropt, natuurlijk 5 of 10km van de finish. Dit is toch wel speciaal, vind ik. Wat een organisatie! Met veel politiebegeleiding en veel vrijwilligers op het parcours. uitslag 21km

Dus 5km voor Carla, enigzins ongerust gemaakt door onze verhalen over die verwenste hellingen komt hier haar bijlage:

Vooraf had ik nog getwijfeld of ik me voor de 5 of 10 km zou inschrijven, maar omdat ik de laatste weken andere dingen te doen had dan trainen (weer maar eens) leek het mij beter om toch maar de 5 km te doen. Achteraf gezien heel verstandig, maar ja ik ben dan ook een vrouw.

Ik was vooraf niet echt gespannen totdat ik de verhalen van Ingrid en Edwin hoorde : "het is een zwaarder parcours dan in Cadzand. Ik begon me toch een beetje zorgen te maken, maar 5 km kon ik toch wel aan ? Niet te hard beginnen dan maar. We werden met de bus weggebracht naar de start van de 5 km. Ik had al eens de bus rondgekeken om mijn concurrenten te peilen. Bij het startpunt stonden nog eens 20 man/vrouw te wachten die daar al serieus hadden ingelopen.

Ach ja, mijn doel was de 5 km in 25 min te halen. Dat is dus niet gelukt, vanwege de hitte en de serieuze hellingen, denk ik. Volgende keer dan toch maar weer meer trainen ? Het vervelende is dat ik elke keer na een wedstrijd heel gemotiveerd ben om toch maar weer serieus te gaan trainen. Maar ja ...... op de een of andere manier komt het er niet van. Te lui misschien.

Olmense zoo

Uiteraard met mijn nieuwe camera, ze zien er onschuldig uit, maar owee....

Terugblik

Op de afgelopen week:
Maandag, rustdag wat lopen betreft. Thuis aan het werk geweest, ik heb nu eenmaal vakantie, we gaan niet weg.

Dinsdag, de zomerloop in Cadzand. Geheel tegen mijn schema in, wederom. Maar ik heb er geen spijt van, de gezelligheid voor, tijdens en na deze loop zijn onweerstaanbaar. Ik had meer spijt gehad, had ik niet meegedaan. Ja, ik heb dan ook de langste afstand gewonnen, dan mag ik wel tevreden zijn? Toch moest ik opletten, Eric loopt de laatste tijd een stuk sneller. Vooral in de start treuzelde ik nogal. Ik liep samen met Sjaak de eerste 100den meters nog wat te ouwehoeren, maar kreeg in de gaten dat Eric en Edwin wel heel snel van ons wegliepen. 'Nou Sjaak, ik ga toch even kijken wat die twee van plan zijn, hoor'.
'Is goed, ik zie je straks wel weer', antwoordde Sjaak. Tja, daar twijfel ik niet aan, Sjaak moet altijd even wakker worden, maar gaat dan met een flink tempo er tegen aan. Ik kon aansluiten bij Eric en Edwin, passeerde na een halve ronde, en wat er verder achter mij gebeurde, is dat Edwin moest lossen op Eric en ik Eric niet echt op afstand kon lopen. Toch na drie heftige rondjes waarbij er maar een paar 100 meter een beetje vlakke weg te bespeuren was, was het gat tussen Eric en mij geruststellend groot genoeg om zeker te zijn van de overwinning in 34'22'' over 9.6km. Zeer tevreden, ik kan het toch nog.

Woensdag rustdag.

Donderdag, het belooft een warme dag te worden. Ik begin dan maar met mijn duurloop om 6h15 en leg 19.6km af in anderhalf uur. Heerlijk, zo vroeg in de ochtend langs de 'Fortenroute', nu bekend van de marathon.

Vrijdag, er stond een duurloop gepland, maar we gaan deze dag eens naar de Olmense Zoo, samen met Carla's nichtjes. De Olmense Zoo, omdat Priscilla (een nichtje van mij) daar stage loopt. Ik zal later nog wat foto's hier publiceren.

Zaterdag, duurloop in de omgeving van Cadzand en Retranchement, 24,5km in 1h43:30. Omdat het daar zo lekker loopt.

Zondag, in de ochtend 8x1000 metertjes in 3'40'' afgerammeld, met 200meter rust, 3,5km inlopen en 3km uitlopen.

Weinig intervalls deze week en wat te veel duurlopen naar mijn zin, het lijkt wel een schema voor een marathon. En alez, vooruit, ik geef toe, het schema voor de kustmarathon is deze week van start gegaan. Gelukkig nog wel plaats voor wat wedstrijden, dat maakt de trainingweken wat minder zwaar.
Alhoewel, morgen duurloop, 28km in twee uur en één minuut. En zaterdag een halve marathon in Zaventem, vlak onder de opstijgende of dalende vliegtuigen. Leuk!!

wel..niet..wel..niet..Wel dus..

Nog wat twijfels gehad om wel of niet mee te doen in Zelzate. Ik heb achteraf geen spijt gehad dat ik wel heb mee gedaan. Best wel een gezellig loopje, kleinschalig op een rottig rondje. Er waren 1, 2 of 3 rondjes te lopen van 4,4km. Helaas niet de beloofde 14,8km op de langste afstand. Maar het zware parcours met dito weersomstandigheden maakten wel wat goed. Een heel end grind/zandpad met hier en daar diepe kuilen, ook nog een geasfalteerd fietspad waar de boomwortels hun uiterste best deden het pad te doen lijken op een skatebaan, en dan nog door een nieuwbouwwijk met vele, vele bochten over van dat zwarte asfalt dat zo lekker tegen je opslaat als het een tijdje in de zon ligt te braden. Een nieuwbouwwijk gevrijwaard van enige vorm van verkoeling door wijze van schaduw of een zuchtje wind. Een nieuwbouwwijk zo ontworpen dat je je in een doolhof waant. Maar gelukkig wel twee drankposten onderweg, geen overbodige luxe. De temperatuur gaf toch al zo'n 27 graden aan.

Gestart om 2h30, een paar jongens op de kortste afstand gingen er gelijk vandoor. Ik liet ze gaan, maar goed ook, de snelste, Gieljan Baete had onlangs nog 1'55'' op de 800m gelopen en was daar niet zo tevreden over!!

Ik wou niet te snel starten, ik weet niet wie er nog de lange afstand liepen en hoe hard ze wel kunnen lopen. Na een kilometer kon ik al wat overzien, en er was nog één man die mij volgde met hetzelfde soort startnummer als ik zelf had, nummers in de 300. Nadat we twee van de drie ronden hadden gelopen, konden we goed bij elkaar blijven. Ik had eerst nog anderhalve ronde lang een kleine voorsprong op Marc van de Steene, maar hij kon bij me aansluiten. Die laatste ronde was er toch wel één van aftasten, hoeveel kon hij nog geven? Zo te merken dacht Mark er hetzelfde over, want het tempo zakte nogal in. Dit word nog een spannende race. Ik ken hem niet, hij kent mij niet. Kan Marc nog een versnelling plaatsen? Zoja, dan kan ik nog wel volgen, maar voor hoe lang? De temperatuur zorgde voor een zeer benauwde atmosfeer, maar ook het verloop van de wedstrijd zorgde hiervoor. Ik zou graag winnen, maar was hier niet zeker van. De laatste kilometers verliepen ook in de genoemde en verdoemde woonwijk, en ik wist na drie rondjes nog altijd niet waar op het parcours ik me bevond. Ik begon wel telkens meer op kop te lopen, en ook na een bocht te nemen merkte ik wel wat slijtage op bij mijn medevluchter. Toch starte ik veel te vroeg met een versnelling, de warmte hier sloeg zo tegen me op, dat ik weer even inhield. Ik nam me voor het op mijn eindsprint te laten aankomen. Het probleem was wel dat de laatste 100den meters nogal smal waren, en we haalden nogal wat gedubbelden in. Ik heb aangezet, nog vóór de laatste bocht. In de bocht keek ik nog even om, maar kreeg geen antwoord meer. ik kon nu nog even goed aanzetten voor de laatste 50 meter en liep de fuik in om te finishen. 'Nog een ronde, je moet nog een ronde lopen', werd er tegen mij geroepen. 'Ja zeg!! Ik heb er al drie afgelegd, hoor!!' riep ik terug. Verwarring alom, omdat we midden in een groep lopers finishten die wel nog een ronde moesten lopen. Hadden ze dan niet kunnen zien dat ons tempo precies een tikkeltje hoger lag dan deze jongens? Ze gingen zelfs nog voor ons uit de kant. Maar het was al vlug duidelijk dat we wel klaar waren, en ik kreeg mijn trofee in handen gedrukt.

Een tactisch wedstrijdje, dat resulteert in een wat mindere tijd, 49'00'' over 13.2km. Alhoewel, een kl...rondje, vreselijk benauwd, zwaar weer, het kan er nog mee door.

uitslag kermisjogging

Bewusteloos..

Dat moet wel, want het is niet zo dat ik bewust langzamer ga lopen bij een wedstrijd.

De laatste wedstrijden is het 'janken met de pet op'. Goddomme, wat gaan die partijen slecht. De intervaltrainingen gaan als een speer, de duurlopen als een trein. En dan kom ik nog thuis met zulke povere resultaten. Ik had mezelf wel een stuk sneller ingeschat, en gehoopt, dan die 34'45'' op een 10k. Ik krijg het niet voor elkaar, nu weer een luttele seconden sneller dan twee jaar geleden op dezelfde ronde. En dat terwijl de omstandigheden in Zuidzande niet ideaal, maar wel goed waren. De rek is er uit, ik moet dit onder ogen zien. De start ging wel gemeen hard, met Rutger Veerman, Matti Buysse en nog een derde persoon (campinggast, naam mij niet bekend). Dat viel al tegen niet mee te kunnen gaan, en heb ze moeten laten gaan. Er ontstond een gat van zo'n 100 meter waar het dan bij bleef. Op het laatst van de eerste ronde was het gat al wat minder groot. Twee lopers vielen af, en ik had nu Rutger nog als richtpunt. Ik kon toch nog wat naderen, zover viel het nog niet tegen. Maar bij doorkomst van de tweede ronde was voor mij duidelijk dat er geen goede tijd in zou zitten. Ik wou ook niet echt langzamer gaan lopen, niet dat er dreiging was vanuit de achterhoede. Tenminste, volgens huisspeaker Fred had ik nog wel tijd over. Met het wegvallen van Rutger was er dan Theo Rabout nog die 'voor' fietste. Kon ik hem nog volgen, en de andere lopers die ik dubbelde zijn ook altijd weer richtpunten. In de laatste ronde, vlak voordat ik het dorp inliep passeerde ik Theo, bij wie ik toendertijd begonnen ben om echt te trainen voor het lopen. Hij riep me na dat Carla vlak voor ons liep, en dat ik haar misschien nog kon inhalen vóór de finish. Enja, daar liep ze, maar wel nog een endje van mij weg. Of ik dat ging redden met nog een paar 100 meter te gaan? Wel proberen, dus aanzetten. Maar ze ging de laatste bocht al om, en dan is het maar 100 meter meer. In die bocht werd Carla dan ook al gewaarschuwd dat de eerste van de langste afstand (ik dus) ook al in aantocht was. Dus gaf ze gas bij. Ik kwam de bocht om, Carla moest ook nog meters afleggen. Ik zet het op een sprint, maar Fred gooide roet in het eten door Carla te supporteren. Ik zet nog meer aan, maar kwam vijf meter te kort om Carla nog te passeren. Enfin, het publiek kon het wel waarderen, was wel een leuke actie.

Maar die gelopen tijd van mij, dat valt tegen, gemiddelde van 17,2 per uur!! Als deze trend zich voortzet, alsmaar langzamer worden bij wedstrijden, dan gaat mijn zin over. Tuurlijk, ik ben geen 20 meer, maar ik vind het nu nog wat te vroeg om al af te takelen, op mijn 41ste. Ik hoop, en hoopte, om toch nog wat leuke tijden neer te zetten. Lukt dit niet meer, dan zal het lopen op een lager niveau worden gezet. En anders moet ik toch maar eens gaan denken aan mijn deelname aan de kust marathon. Daar hoef je geen 17 per uur te lopen.

Mag wel, maar dan zou ik wel béééééregoed zijn!!!

Kanon

Dat zat in een visnet, een vissersboot viste het ding op in de Westerschelde. Het kanon waar ik het over wil hebben is de Canon eos 50d. Sinds deze week heb ik deze in mijn bezit. Het gaat dus over een spiegelreflexcamera. Ik zal nog veel moeten leren om wegwijs te geraken in deze camera. Maar omdat ik het fotograferen toch al zo'n jaar of 22 tot één van mijn hobby's mag rekenen, mag dit niet een obstakel zijn. Er zijn best wel overeenkomsten tussen de analoge en digitale spiegelreflexcamera's. Maar foto's te tentoonstellen kan ik nog niet, het is op het moment voornamelijk spelen en ontdekken wat het toestel kan. Ik ga nog verder, ik heb me ook ingeschreven bij de Academie voor schone kunsten in St. Niklaas om het fotovak nog beter te verstaan. Als ik het volhou, dan rond ik deze opleiding over 4 jaar af, om daarna nog 2 jaar vooruit te kunnen op een gespecialiseerd onderdeel in de fotografie. Industriële en reclamefotografie hebben voor mij nu al de voorkeur, dus het is de bedoeling om er ook 'iets' mee te doen (hoop ik). Het zal me niet komen aanwaaien, dus ik zal er wel mijn werk mee hebben. Maar het is al zo'n mooie hobby waarin ik al veel interesse in heb, ik zie het wel zitten!
Het lopen zal ik niet zomaar opgeven, het word af en toe wat lastig met keuzes maken, misschien.
Deze week heb ik mijn loopschema al bijna voltooid, de zin is er wel. En het gaat als een speer, heerlijk als de trainingen zo goed gaan.
Maandag 8x800 in ongeveer 2'50'' (200 rust) op de baan gelopen.
Dinsdag een héél rustige duurloop, 13km in een uur.
Woensdag baantraining, 5x600m met 600m rust, van rond de 1'51'' naar 1'41'', waarbij dank aan Patrick die, omdat ik mijn horloge vergeten was, mijn tijden ook had gemeten.
Donderdag rust.
Vrijdag 2000m in 6'50'', 400 rust, 1500m in 5'09'', 1000m in 3'24'' en 2x500m in 1'43''.
Zaterdag komt nog een duurloop, 18km in 1h18.
Ondertussen toch ingeschreven voor Nijmegen, ik twijfelde nog wat. Eerst was er sprake dat ik niet in aanmerking zou komen voor het eerste startvak omdat ik vorig jaar niet onder de limiet had gelopen. Deze is 52'30'' voor 40+, en ik had toch 52'14'' gelopen!! Verbazing van mijn kant, dus na nog een e-mail te hebben gestuurd voor opheldering, kwam het bericht vanuit Nijmegen dat ze zich hadden vergist. Dus mijn startplaats stáát, én gratis deelname hoort hierbij. Voor een Zeeuw een van niet te onderschattend belang!

Maar nu eerst Zuidzande, volgende week dinsdag, voor een 10k.

Moet een beetje spannend blijven